กำแพงถูกบอลสีเงินของหยูไห่โจมตีเข้าใส่ และหายไปในทันทีเนื่องจากกำแพงนี้หันหน้าเข้าหากำแพงขนาดใหญ่ที่อยู่ด้านหลังถึงแม้ว่ามันจะถล่มลงมา ก็ไม่ทำให้คนอื่นค้นพบแต่ว่าที่นี่คือชั้นสี่ เด็กสาวเหล่านี้ไม่กล้ากระโดดลงไปเพื่อหลบหนีอย่างแน่นอนเมื่อกระโดดลงไป หากไม่พิการก็คงถึงแก่ชีวิต“ฮ่าๆๆๆ!”เมื่อเห็นใบหน้าของเด็กสาวเหล่านี้ในยามที่กำลังร้องไห้ หยูไห่ก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาดังลั่น“เห็นหรือยังล่ะ? เห็นหรือยัง? นี่แหละคือพลังของท่านหยูไห่ผู้นี้มนุษย์โลกผู้โง่เขลาอย่างเจ้า ไม่มีทางที่จะจินตนาการถึงพลังอันยิ่งใหญ่ของพิภพหลิงได้หรอก สำหรับข้าแล้ว ม่านพลังของเจ้ามันเปราะบางเหมือนกระดาษเลยล่ะ!”หยูไห่ตะโกนลั่น พลางสบสายตามองฉินเฉาอย่างเหยียดหยาม“ว่ายังไง? ตอนนี้เจ้ายังคิดที่จะสู้กับข้าอยู่หรือเปล่า? เจ้าจงยอมแพ้แต่โดยดีเสียเถอะ ข้าอาจจะใจดี ทำให้ศพของเจ้าอยู่ในสภาพสมบูรณ์ก็ได้นะ”หลังจากที่พูดออกมา บอลสีเงินของเขาก็บินวนเวียนรอบทิศทางอย่างต่อเนื่อง“เมื่ออยู่ต่อหน้าพลังอันยิ่งใหญ่ของพิภพหลิง ทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกจะต้องถูกทำลาย ผู้ฝึกตนอย่างพวกเจ้าก็เหมือนกัน! เจ้ายอมคุกเข่าลงเสียตั้งแต่ตอนนี้ดีกว่า จะได้เจ็บปวดน้อยลงบ้าง ไม่อย่างนั้น ข้าก็ไม่รังเกียจที่จะทรมานผู้ฝึกตนอย่างเจ้าต่อหน้าสาวสวยเหล่านี้ ข้าไม่ได้ยินเสียงกรีดร้องโหยหวนของมนุษย์มานานมากแล้วด้วย! ฮ่าๆๆๆ!”ฉินเฉาไม่ได้พูดอะไรออกมา แต่เดินไปหาห
