ใจมาก“เป็นไปไม่ได้ ข้าทดสอบเจ้าไปแล้วนี่!”จางฉี่อ้าปากค้างไปสักพักใหญ่ๆ“หึๆ ผู้อำนวยการจางฉี่ ไม่ได้พบกันนานเลยนะ”เมื่อฉินเฉาเห็นจางฉี่ เขาก็กล่าวเย้ยออกมาว่า “หรือจะเรียกคุณว่าท่านนักสำรวจดีล่ะ?”“ที่แท้เจ้าก็รู้ตัวตนของพวกข้าอยู่แล้ว”จางฉี่ขมวดคิ้วมุ่นทันที ดวงตาเล็กๆ ของเขาเต็มไปด้วยความโกรธแค้น “บัดซบ เจ้ากล้าลอบโจมตีท่านผู้ติดตามของพวกข้า วันนี้จะเป็นวันตายของเจ้า!”เขาและผู้คุมกฎอีกหลายคนเตรียมตัวเผชิญหน้ากับฉินเฉา ราวกับได้พบศัตรูตัวฉกาจ“ฉันจะใช้โอกาสนี้ จับพวกแกให้หมดในทีเดียวเลยก็แล้วกัน!”ฉินเฉากำหมัดแน่น เตรียมพร้อมที่จะลงมือแต่ในขณะนั้นเอง หยูไห่ที่อยู่ด้านหลังพวกจางฉี่ก็ได้ชิงลงมือเสียก่อนสายเคเบิลได้พุ่งออกไปทิ่มแทงร่างของผู้คุมกฎเหล่านั้น“อ๊ากกก!”จางฉี่จ้องมองสายเคเบิลที่พุ่งทะลุออกมาจากหน้าอกของเขา แล้วอดไม่ได้ที่จะหันหน้ากลับไปมองหยูไห่ด้วยความตกตะลึง“นะ นายท่าน………..ทะ ทำไมถึง………..”“พวกเจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเจ้านั่นหรอก กลายมาเป็นสารอาหารให้กับข้าดีกว่า หากมีพวกเจ้า ข้าจะได้มีพลังที่จะฆ่ามันได้ยังไงล่ะ หึๆอย่างน้อยก็ยังถือว่าพวกเจ้ามีประโยชน์ต่อแผนการของพิภพหลิง ข้าจะเลื่อนขั้นให้พวกเจ้าเป็นผู้พลีชีพก็แล้วกัน!”เขาเปล่งเสียงหัวเราะออกมาในเวลานี้ ความทะเยอทะยานภายในใจของจางฉี่ได้ถูกทำลายจนย่อยยับร่างอวบอ้วนของเขาเริ่มซูบผอมลงเรื่อยๆส่วนหลิวฮุยที่อยู่ข้างๆ นั้นร้องคร˹าคร