ฉินเฉา สุดยอดกาว 502 กำลังทำงาน ด้ามของขวานผานกู่ทั้งสองเล่มถูกดึงดูดกันเอาไว้ด้วยแสงสีทองรูปทรงโค้งมน จนในที่สุดก็เชื่อมติดกันหลังจากที่เชื่อมติดกันแล้ว ขวานทั้งสองเล่มก็กลายเป็นขวานสองคมเมื่อถือเอาไว้ในมือ เขาก็รู้สึกได้ว่ามันหนักมากไม่รู้ว่าขวานเล่มนี้หนักขนาดไหน แต่ฉินเฉาคาดว่า มันน่าจะหนักไม่น้อยไปกว่ากระบองทองคำของซุนหงอคงและยิ่งไปกว่านั้น ยังมีไอพลังอันไร้ที่สิ้นสุดที่แผ่ออกมาจากขวานฉินเฉารู้สึกว่าสิ่งที่เขากำลังถืออยู่นั้นไม่ใช่ขวาน แต่มันหนักมากเหมือนกับโลกใบหนึ่ง“นี่คือขวานผานกู่ที่สมบูรณ์ในตำนานสินะ…………”ดวงตาของหลัวเนี่ยและหลัวเต๋อเปล่งประกายอย่างอดไม่ได้แต่ในขณะนั้นเอง จู่ๆ จิตใจของฉินเฉาก็แปลกไปเขารู้สึกว่าตราบใดที่มีขวานเล่มนี้ เขาจะสามารถกวาดจักรวาล พุ่งทะยานไปทั่วใต้หล้าได้เมื่อถึงเวลานั้น โลกจะเป็นของเขาจักรวาลก็จะต้องเป็นของเขาด้วยเขาสามารถพิชิตจักรวาลได้!ความรู้สึกที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนได้ท่วมท้นขึ้นมาในใจของฉินเฉา“ฉันจะกลายเป็นสุดยอดราชันย์………..”ดวงตาของฉินเฉาเปล่งแสงวาวโรจน์ออกมา ทำให้คนอื่นๆ ไม่กล้าจ้องมองเขา“แย่แล้ว! เจ้าเด็กเหลือขอได้รับอิทธิพลจากไอพลังของขวานผานกู่!”หลัวเนี่ยตกใจเป็นอย่างมาก เขารีบกล่าวกับหลัวเต๋อในทันที “เร็วเข้า รีบปัดขวานออกไปจากมือเจ้านั่นเร็ว!”เขาเป็นเพียงแค่เงาวิญญาณ ไม่มีพลังโจมตีใดๆหลัวเต๋อรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากล แล้วรีบพุ่งทะยาน
