กใบนี้”ฉินเฉากล่าว พร้อมกับถือขวานผานกู่ทั้งสองเล่ม“ช่วยโลกงั้นเหรอ?”กุ่ยซุนมองผ่านกลุ่มเมฆไปยังโลกเบื้องล่าง“ข้าหวังว่าความช่วยเหลือของเจ้าจะคุ้มค่า เอาล่ะ ในเมื่อผู้สืบทอดอย่างอิงจี๋ไม่ได้ว่าอะไร เจ้าก็เก็บขวานผานกู่เอาไว้เถอะ ตอนนี้ข้าจะกลับแล้ว ข้ายังต้องไปจัดการเรื่องตำหนักราชันย์ภูตอีก เรื่องบางอย่างเจ้าไม่ควรที่จะล่วงรู้ หวังว่าเจ้าจะเข้าใจ”กุ่ยซุนเริ่มออกปากไล่แขกเชี่ย หลังจากที่ต่อสู้กันเสร็จ เขาก็ถูกไล่ออกไปเลยเหรอ?สาวสวยโลกตะลึงคนนี้ พอได้ผลประโยชน์แล้วก็ถีบหัวส่งกันเลยสินะ!พอกินอาหารจนอิ่มแล้วก็ไล่ตีพ่อครัว!“ครับ ผมก็คิดที่จะกลับไปแล้วเหมือนกัน แต่แม่ยายครับ ลูกเขยมีเรื่องบางอย่างที่อยากจะขอร้อง”ฉินเฉากล่าวขึ้นมาทันที“มีเรื่องอะไรอีกล่ะ?”ฉินเฉาสูดลมหายใจเข้าไปลึกๆ จากนั้นก็เล่าเรื่องของพิภพหลิงให้กุ่ยซุน เซวี่ยจีฟัง“ว่าไงนะ? มันมีตัวตนอยู่จริงๆ งั้นเหรอ!”หลังจากที่ได้ฟังคำบอกเล่าของฉินเฉา ทั้งกุ่ยซุน ซวนหยวนอิงจี๋และหลูเหม่ยจวนต่างก็ขมวดคิ้วสีดำขลับเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เลย“ดังนั้นผมถึงต้องขอความช่วยเหลือจากแม่ยาย”ฉินเฉากล่าวออกมา “ผมต้องการความช่วยเหลือจากปรมาจารย์จากทุกแขนง เพื่อไปโจมตีพิภพหลิง”“เรื่องนี้………ข้าจะพิจารณาดูอีกที……….”กุ่ยซุนพยักหน้า แต่จากนั้นเธอก็ส่ายหัว “ถึงยังไงข้าก็ไม่อยากเป็นเครื่องมือให้คนอื่น”“ผมเข้าใจครับ แต่ว่านี่เป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับช