ก็ไม่ได้คิดที่จะฆ่าเธอ แต่ช่วยเธอเอาไว้“ซวนหยวนอ้าวเทียน ทันทีที่เจ้าปรากฏตัวออกมา ก็คว้าขวานผานกู่เลยงั้นเหรอ?”กุ่ยซุนผู้สวมใส่อาภรณ์สีแดงเลือด เธอยืนอยู่ข้างกายหลูเหม่ยจวนโดยที่ไม่สนใจที่จะกล่าวคำทักทายลูกสาวของตัวเอง แต่กล่าวกับซวนหยวนอ้าวเทียนด้วยความโกรธเคืองแทน“ฮ่าๆๆ ในที่สุดคนชั้นต˹าอย่างเจ้าก็ออกมาจนได้”ซวนหยวนอ้าวเทียนถือขวานผานกู่ แล้วกล่าวออกมาอย่างเย็นชา“ในที่สุดข้าก็จะได้สะสางความแค้นที่ถูกเจ้านอกใจได้เสียที!”“ข้านอกใจเจ้างั้นเหรอ!”กุ่ยซุนตวาดออกมาด้วยความโกรธเคืองทันที “ซวนหยวนอ้าวเทียน เจ้าไม่มียางอายบ้างเลยเหรอ? ทีเมื่อก่อนที่เจ้ามี 3 ตำหนัก 6เรือน 72 สนม ข้ายังไม่พูดอะไรเลยสักคำ และยิ่งไปกว่านั้น เจ้าเป็นคนขอหย่ากับข้าเอง ข้าถึงได้ไปยังปรโลก!”“เหอะ! ถึงข้าจะหย่ากับเจ้า บนร่างกายของเจ้าก็ยังมีสัญลักษณ์ของข้าอยู่ดี แต่ผู้หญิงชั้นต˹าอย่างเจ้ากลับยังมีหน้าไปหาชายอื่น หากข้าไม่ฆ่าเจ้า แล้วมันจะสมกับฐานะเหรินซุนอย่างข้าได้ยังไง!”ดูเหมือนว่าซวนหยวนอ้าวเทียนจะฟื้นตัวได้มากขึ้นแล้ว เขายืนถือขวานผานกู่อย่างสง่าผ่าเผย กลิ่นอายแห่งพลังอำนาจของจักรพรรดิได้แผ่กระจายออกไปทั่วทุกหนทุกแห่งสมกับที่เป็นจักรพรรดิเหรินซุนในอดีต ถึงจะถูกฆ่าไปครั้งหนึ่ง แต่ก็ยังดูมีพลังอำนาจอยู่ดี“ในอดีตข้ากับเจ้ายังไม่รู้ผลแพ้ชนะกันเลย วันนี้ได้มาเจอกันอีกครั้งก็ดีเหมือนกัน”กุ่ยซุยผลักลูกสาวของเธอ แล้วก
