หล่านี้ เขาก็หัวเราะออกมาด้วยน˺าเสียงแปลกๆ“อีกแค่เพียงวันเดียว พวกเจ้าก็จะได้กลายเป็นอาหารให้กับท่านผู้ติดตามของพวกข้า แค่ได้รับความโปรดปรานจากท่านผู้ติดตาม ก็นับว่าเป็นเกียรติของพวกเจ้าแล้ว”หน็อย! ผู้ติดตามอะไร? ใครจะไปอยากถูกโปรดปรานกัน?ในเมื่อคิดว่าเป็นเกียรติ งั้นทำไมแกถึงไม่ไปถูกโปรดปรานซะเองล่ะ!บัดซบ ไอ้เวร ไอ้อึหมา!หลิวฮุ่ยฮุ่ยดิ้นรนอย่างรุนแรง แต่เชือกบนร่างกายนั้นรัดแน่นมากยิ่งเธอดิ้นรนเท่าไหร่ เชือกก็ยิ่งรัดแน่นขึ้นกว่าเดิม“หึๆ พวกมนุษย์หน้าโง่ นอกจากใบหน้าที่มีค่าแล้ว ชีวิตของพวกเจ้าก็ไม่มีความหมาย วันพรุ่งนี้คือวันที่พวกเจ้าจะได้ตระหนักถึงคุณค่าของตัวเอง”“ฮืออ!”หลิวฮุ่ยฮุ่ยสะอึกสะอื้นออกมาอย่างหมดหวัง“อ้าว? นี่ไม่ใช่ลูกสาวของผู้บริหารหลิวหรอกเหรอ? ดูเหมือนว่าเจ้ามีบางอย่างที่อยากจะพูดสินะ”ดูเหมือนว่าหลิวฮุยจะไม่สนใจเด็กสาวเหล่านี้เลย เขาเดินเข้าไปแล้วยื่นมือข้างหนึ่งไปฉีกเทปกาวบนปากของหลิวฮุ่ยฮุ่ยออกมา“ไอ้สารเลว! ปล่อยพวกเราไปเดี๋ยวนี้นะ ใครจะอยากไปตระหนักถึงคุณค่าของชีวิตเพื่อแกกัน? ฉันว่าคุณค่าในชีวิตของแกก็คือการขายก้น! ไอ้โง่! ไอ้ปัญญาอ่อน! ไอ้สมองบกพร่อง! ………….อื๊ออ…………”เมื่อหลิวฮุ่ยฮุ่ยได้โอกาสพูด เธอก็สบถคำหยาบออกมาเป็นชุดหลิวฮุยโมโหมาก เขาติดเทปกาวกลับไปอีกครั้ง“เป็นผู้หญิงที่ดุร้ายจริงๆ เจ้าดูให้ดีสิ ตอนนี้เจ้าไม่ใช่ลูกสาวของเศรษฐีอีกต่อไปแล้ว แต่เป็นเนื้อบนเขี
