้วยความขัดเขินซวนหยวนอิงจี๋ที่อยู่ข้างๆ ยกมือขึ้นมาปิดปากอย่างอดไม่ได้“ตำหนักราชันย์ภูตของพวกเราตั้งอยู่เหนือเมฆ ท้องฟ้าก็ต้องแจ่มใสอยู่แล้วสิยะ!”หลูเหม่ยจวนฮึดฮัดขึ้นมา “เหตุการณ์ในอดีตถูกเปิดเผยออกมาแล้ว ถึงยังไงฉันก็จะทำลายเสาหลักแห่งกฎเกณฑ์”เธอกล่าวออกมา ในขณะที่รวบรวมอสูรโลหิตเอาไว้บนฝ่ามือเมื่อคิดว่าจะได้เจอแม่ในอีกไม่ช้า หลูเหม่ยจวนก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาวันเวลาผ่านไปเนิ่นนานมาก นานเกินกว่าจะนับวันได้แม่ให้กำเนิดและเลี้ยงดูเธอมา ทำให้มีกุ่ยหมู่และหลูเหม่ยจวนในวันนี้ในที่สุด ช่วงเวลาที่เธอจะได้ปลดปล่อยแม่ก็มาถึง“แม่………ลูกมาช่วยแม่แล้วนะ”ในขณะที่กล่าวออกมา เธอก็ยกฝ่ามือขึ้น แล้วปลดปล่อยอสูรโลหิตสีแดงออกไปเสียงดังลั่นตู้ม!รอยแตกร้าวปรากฏขึ้นบนเสาหลักแห่งกฎเกณฑ์ทันทีพลังแห่งกฎเกณฑ์ได้หลั่งไหลออกมาจากรอยแตกบนเสา และพุ่งเข้าสู่กาน˺ากลืนสวรรค์ที่ฉินเฉาถืออยู่ในมืออัญมณีเม็ดสุดท้ายบนกาน˺าเปล่งแสงออกมาในที่สุดแต่ทว่าสิ่งที่จะเกิดขึ้นตามความคาดหวังของฉินเฉา มันกลับไม่ปรากฏถึงแม้ว่าอัญมณีเม็ดที่แปดจะส่องแสงออกมา แต่กาน˺ากลืนสวรรค์กลับไม่มีความเปลี่ยนแปลงใดๆ“แปลกจัง………..หรือว่ามันจะดูดกลืนมากเกินไป เลยต้องใช้เวลาย่อย?”ฉินเฉาแปลกใจมาก แต่ว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาศึกษาเรื่องกาน˺ากลืนสวรรค์ เขาเก็บกาน˺าเข้าไปในแหวนมิติ แล้วจ้องมองเสาหลักแห่งกฎเกณฑ์ที่กำลังพังทลายอย่างต่อเนื่องร่างของผู้หญิ