จ้าใหญ่ของตะวันตก ไม่ได้หาดื่มกันได้ง่ายๆ“ถ้าเป็นมิตรสหายกัน เมื่อพวกคุณเดินทางมาจากแดนไกล พวกเราก็จะให้การต้อนรับอย่างอบอุ่นอย่างแน่นอน”อาเธน่าคลี่ยิ้มออกมาทันที รอยยิ้มของเธอราวกับสายลมในฤดูใบไม้ผลิ ทำให้หลิวฮุ่ยฮุ่ยเผลอจ้องมองตาค้างผู้หญิงคนนี้สวยมาก“ได้ยินคุณฉินพูดแบบนี้ ฉันก็โล่งใจขึ้นมาแล้ว”“เดี๋ยวก่อนสิ ผมยังพูดไม่จบ”จู่ๆ ฉินเฉาก็ยกมือ แล้วกล่าวออกมาว่า “ที่นี่ยังมีสำนวนว่า ผู้ใดที่มาล่วงละเมิดอำนาจของประเทศจีน แม้นอยู่ไกลก็จะต้องถูกประหาร”สิ้นเสียงของฉินเฉา รอยยิ้มบนใบหน้าของอาเธน่าก็พลันแข็งค้างแต่เพียงไม่นานก็กลับมาอบอุ่นอีกครั้งหนึ่งหลิวฮุ่ยฮุ่ยยิ่งแปลกใจมากกว่าเดิมถึงจะบอกว่า แม้นอยู่ไกลก็จะต้องถูกประหาร แต่อาเธน่าไม่ได้มีอำนาจในดินแดนตะวันตกหรอกเหรอ?“คุณฉินพูดเกินไปแล้ว ฉันมาที่นี่เป็นการส่วนตัว แน่นอนว่าย่อมคาดหวังที่จะร่วมมือกัน ไม่ใช่ทำสงคราม”“เรื่องนั้นพูดได้ยาก ในเมื่อคุณได้ชื่อว่าเป็นเทพีแห่งปัญญาและสงคราม”ฉินเฉากล่าวออกมาอย่างติดตลกส่วนหลิวฮุ่ยฮุ่ยคิดในใจ อาจารย์ฉินนี่ก็ล้อเล่นเก่งจริงๆ ผู้หญิงคนนั้นชื่อว่าอาเธน่า อาจารย์ฉินก็ยังบอกว่าเธอคือเทพีแห่งปัญญาและสงครามอีก“คุณฉินล้อเล่นกันแล้ว สงครามไม่ใช่ความตั้งใจของฉันเลย ฉันเกลียดการเข่นฆ่าและนองเลือดด้วยซ˺าไป”อาเธน่ากล่าวออกมาอย่างช้าๆ “ที่ฉันมาคราวนี้ ก็เพื่อที่จะมอบกิ่งมะกอก สัญลักษณ์แห่งความสันติภาพ ถึงยังไงพวก
