ุ่ยรู้สึกว่า คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าของเธอไม่ใช่อาจารย์ แต่เป็นอันธพาลมากกว่า“คุณเป็นอาจารย์นะ จะทำแบบนี้ได้ยังไง!”“เป็นนักเรียนแล้วสามารถทำอะไรตามอำเภอใจได้หรือไง?”ฉินเฉาบีบจมูกของหลิวฮุ่ยฮุ่ยอย่างจงใจ พลางยิ้ม แล้วกล่าวออกมาว่า “มีคำกล่าวเอาไว้ว่า อย่าไปยัดเยียดสิ่งที่ไม่อยากได้ให้คนอื่นเธอไม่อยากถูกขู่ แต่ก็ดันมาขู่ฉันซะเอง ถึงฉันจะเป็นอาจารย์ แต่ฉันก็ไม่ใช่อาจารย์ที่ดีนัก ยังไงก็ตาม เรื่องนี้จบลงแล้ว เธอนอนพักอยู่ในห้องพยาบาลเถอะ ฉันจะไปเตรียมตัวสำหรับวิชาต่อไป”จากนั้นฉินเฉาก็เดินออกไปจากห้องพยาบาล ทิ้งให้หลิวฮุ่ยฮุ่ยขบเขี้ยวเคี้ยวฟันอยู่คนเดียว“หน็อย! ฉินเสี่ยวซาน หลิวฮุ่ยฮุ่ยไม่มีทางยอมแน่!”
