ว แล้วพบว่าข้างในว่างเปล่า ไม่มีอะไรอยู่เลย“อยู่นี่”ฉินเฉาหยิบกล้องถ่ายรูปสีชมพูออกมา จากนั้นก็เปิดดูภาพถ่ายบางส่วนของหลิวฮุ่ยฮุ่ย“โอ้ ถ้าฉันบอกให้เพื่อนร่วมชั้นของเธอรู้ว่า เธอเป็นลมในห้องน˺าชาย ไม่รู้ว่าเพื่อนๆ ของเธอจะคิดยังไงกันบ้าง”หลิวฮุ่ยฮุ่ยเบิกดวงตาคู่สวยทันที เธอจ้องมองรูปภาพที่เธอเป็นลมอยู่หน้าห้องน˺า ซึ่งอยู่ในกล้องถ่ายรูปตัวนั้นเธอตกตะลึงเป็นอย่างมาก แล้วกรีดร้อง ทำท่าจะแย่งกล้องถ่ายรูปกลับคืนมา แต่เธอกลับพบว่าร่างกายของเธอไร้เรี่ยวแรง เพียงแค่ยกแขนก็รู้สึกเจ็บปวดมากแล้ว“ฮือออ! อาจารย์ฉินจะรังแกกันเหรอ……….อาจารย์ถ่ายรูปหนูแบบนี้ได้ยังไง………..หลังจากนี้ อาจารย์จะให้นักเรียนหญิงตัวเล็กๆอย่างหนูอยู่ในโรงเรียนยังไง…………”“พวกเราทุกคนย่อมรู้ดีอยู่แก่ใจ”ฉินเฉาหัวเราะออกมา “หลิวฮุ่ยฮุ่ยเอ๊ย หลิวฮุ่ยฮุ่ย เธอคิดเหรอว่าฉันจะไม่รู้ว่า เธอถือกล้องถ่ายรูปเข้าไปในห้องน˺าทำไม?”“เอ่อ………..อาจารย์ฉิน……….เข้าใจผิดแล้ว……….หนูก็แค่เข้าห้องน˺าผิด……….”หลิวฮุ่ยฮุ่ยแลบลิ้นออกมา “หนูชอบสับสนอยู่บ่อยๆ ………..อาจารย์คิดว่าหนูจะมีความคิดชั่วร้ายขนาดนั้นเลยเหรอคะ?”“ยังไงก็ตาม ฉันจะเก็บการ์ดความจำเอาไว้ก่อน”ฉินเฉากล่าวออกมา แล้วนำการ์ดความจำออกมาจากกล้องถ่ายรูปพลางยัดลงไปในกระเป๋าของตัวเอง “ถ้าเธอยังคิดที่จะใช้เล่ห์เหลี่ยมกับฉัน ก็อย่าหาว่าฉันเป็นอาจารย์ที่โหดเหี้ยมล่ะ”“คุณ คุณทำแบบนี้ได้ยังไง!”หลิวฮุ่ยฮ
