ศอย่างกะทันหันแล้วคว้าเอาร่างของคนสองคนที่ผมกระเซอะกระเซิงอยู่บนอากาศ ฉีกผ่านความว่างเปล่าตรงหน้า แล้วหายตัวไปจากที่นี่ในขณะเดียวกัน ม่านพลังหยินหยางก็หายไปในทันทีทว่าเสี้ยววินาทีต่อมาหลังจากที่ฉินเฉาหายตัวไป ร่างของคนสองคนก็ปรากฏตัวขึ้นบนอากาศ และจ้องมองอากาศที่กลับมาเป็นปกติอีกครั้ง“แปลก เมื่อครู่นี้ยังเห็นคนอยู่ที่นี่อยู่เลย…………”หลิวฮุยจ้องมองไปรอบด้าน แต่ก็ไม่พบเจอสิ่งผิดปกติใดๆ“ดูเหมือนว่าเทพเจ้าจากประเทศอื่นจะมาที่นี่”จางฉี่จ้องมองไปยังรอยไหม้สีดำบนพื้นดิน ซึ่งเกิดขึ้นจากสายฟ้า“คงจะมาหาหินอัญมณีกันล่ะสิ”“เทพเจ้าบนโลกช่างโง่เขลากันจริงๆ คิดจะชิงหินอัญมณีไปจากมือของพิภพหลิงงั้นเหรอ? ถึงพวกมันจะดาหน้ากันเข้ามา สิ่งที่รอพวกมันอยู่ก็มีแค่ความตายเท่านั้น”หลิวฮุ่ยเบ้ปาก กล่าวเย้ยหยันออกมาอย่างอดไม่ได้“แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร จู่ๆ พวกมันก็จากไปอย่างกะทันหันหลิวฮุย เพิ่มเวรยามให้ดี ตอนที่ท่านผู้ติดตามมาเยือนในวันมะรืนนี้อาจจะมีคนทำให้ท่านไม่พอใจเอาได้”“ครับ นายท่าน ช่วงนี้ข้าจะเพิ่มเวรยามให้มาก หากมีผู้บุกรุกเข้ามา มันจะไม่มีวันได้กลับออกไปอย่างแน่นอน”“อืม พวกเรากลับกันเถอะ……”จากนั้นร่างของทั้งสองคนก็หายตัวไปอย่างรวดเร็วและในเวลานี้ ภูตผีหลัวซาได้ถอนสายตาจากท้องฟ้า หันกลับมามองดูพื้นดิน และเห็นว่าหลิวฮุ่ยฮุ่ยยังไม่ได้สตินักเรียนที่อยู่รอบๆ เริ่มบ่นพึมพำออกมา สายฟ้าเวร ทำให้โทรศัพท์ม