“ดูเหมือนว่าเธอจะมั่นใจมาก”ฉินเฉาหัวเราะ แล้วกล่าวออกมาว่า “แต่เธอจะดูกระเป๋าของอาจารย์ตามใจชอบไม่ได้ ในเมื่อเธออยากดูมากขนาดนั้น งั้นก็มาเดิมพันกับอาจารย์สิ”เมื่อฉินเฉากล่าวเช่นนี้ออกมา เถาเหว่ยก็รู้สึกอึดอัดใจขึ้นมาทันที“เดิมพันอะไร?”“ถ้าในกระเป๋าของฉันมีเงินของเธออยู่จริงๆ เรื่องนั้นก็ง่ายดายมากฉันจะลาออกจากโรงเรียนมัธยมปลายเทียนเฉิงแห่งนี้ทันที”ฉินเฉากล่าวออกมา “แต่ถ้าเงินนี้เป็นเงินของฉันเอง เถาเหว่ยจะต้องวิ่งรอบสนาม 10 รอบ ว่ายังไง?”เถาเหว่ยนึกเย้ยหยันขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ เรื่องแค่นี้ คิดว่าเถาเหว่ยจะกลัวหรือไง?เขาเบ้ปากทันที แล้วพูดขึ้นมาว่า “ก็ได้ ไม่มีปัญหา นี่ข้อตกลงระหว่างลูกผู้ชาย!”สายตาของทั้งสองคนสบมองกันอย่างเคร่งเครียดหลิวฮุ่ยฮุ่ยที่อยู่ใกล้ๆ รู้สึกประหม่าขึ้นมา อาจารย์ฉินคงจะไม่ถูกไล่ออกไปแบบนี้หรอกใช่ไหม?เล่ห์เหลี่ยมของเถาเหว่ยจะสำเร็จหรือเปล่า?และในเวลานี้ ฉินเฉาได้สอดมือเข้าไปในกระเป๋าข้างขวา แล้วหยิบเงิน 500 หยวนออกมาจากด้านใน ในขณะเดียวกันก็ดึงกระเป๋าออกมาซึ่งไม่มีอะไรอยู่ภายในนั้นเลย“ดูสิ นี่คือเงิน 500 หยวน”ฉินเฉานำธนบัตร 500 หยวนออกมากางแผ่ตรงหน้าเถาเหว่ยและนักเรียนคนอื่นๆ บนธนบัตรใบนั้นสะอาดเอี่ยม ไม่มีตัวอักษรใดๆ เขียนอยู่เลยเถาเหว่ยกำลังภาคภูมิใจ แต่แล้วจู่ๆ รอยยิ้มก็พลันแข็งค้างอยู่บนใบหน้าเป็นไปได้ยังไง!เขาเห็นกับตาว่าเมื่อครู่นี้ หลี่หมิงเพิ่งจะเอาเงิน
