?“รีบกลับไปซะ เอ้านี่! ลูกอมสองเม็ด พวกแกเอาไปกินกันเถอะพี่ชายไม่ว่าง ไม่มีเวลามาเล่นกับพวกแกสองคนหรอก”ฉินเฉาพูดขึ้นมา พลางยัดลูกอมสองเม็ดใส่มือฟูจินและไรจินก่อนที่จะโบกมือ“บัดซบ เจ้าคนจีน บังอาจมาดูหมิ่นเทพเจ้าอย่างพวกเรา!”สายฟ้าปรากฏขึ้นในมือของไรจินและแผดเผาลูกอมจนไม่เหลือเขากำลังโกรธแค้นเป็นอย่างมาก“เจ้าคนจีน เจ้าทำลายอสูรยามาตะ โนะ โอโรจิของประเทศเรา จงมอบประเทศของเจ้ามาให้พวกข้าซะ ไม่อย่างนั้นก็อย่าหาว่าพวกข้าไร้ความปรานี!”เชี่ย เอาอีกแล้ว!ฉินเฉาโมโหขึ้นมาทันทีคลื่นพลังเริ่มหมุนวนภายในร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่องทรายใต้ฝ่าเท้าพลันหมุนวน ก่อตัวขึ้นมาเป็นพายุทะเลทรายภายในชั่วพริบตา“ฉันรู้ตัวเองดี ถ้ายังเรียกว่าคนจีนอีก ฉันจะไม่ปรานีแล้วนะ”ฟูจินรู้สึกได้ถึงแรงกดดันอันยิ่งใหญ่ มันทำให้เขาพูดไม่ออกในทันทีแต่ไรจินที่อยู่ข้างๆ นั้นเป็นคนอารมณ์ร้อน เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายทำท่าทางอวดดี ก็ตะโกนด่าทอออกมาด้วยความโกรธ“บากะยาโร่!”ไรจินสบถออกมา พร้อมทั้งยื่นมือ หยิบไม้กลองสองอันขึ้นมาพลางกล่าวว่า “บัดซบ เจ้าคนจีน พวกข้าจะทำลายทุกสิ่งทุกอย่างของเจ้า!”สิ้นเสียง เขาก็รัวไม้กลองลงไปบนกลองข้างเอวของเขาทันใดนั้นลำแสงสองอันก็พุ่งเข้าโจมตีใส่ฉินเฉาฉินเฉานึกโกรธขึ้นมาทันที ไอ้เตี้ยเอ๊ย บอกว่าอย่าเรียกก็ยังจะเรียกอยู่ได้!เขาอารมณ์เสียเป็นอย่างมาก ในเมื่อบุกเข้ามาหาเรื่องถึงหน้าประตู งั้นก็อย่ามาหาว่าฉินเ
