ห้ตายเถอะ แม้แต่ในยามพูดจา สาวน้อยคนนี้ก็ยังไม่ลืมที่จะหยอกเย้าเขา ช่างร้ายกาจจริงๆเขาไม่รู้ว่าเด็กนักเรียนเหล่านี้คิดจะทำอะไร แต่ฉินเฉารู้สึกว่าบรรยากาศในห้องเรียนดูแปลกมากเด็กๆ ต่างนำโต๊ะเรียนกลับไปวางที่เดิม แต่ละคนต่างเรียนหนังสือกันอย่างเงียบๆแต่โบราณว่าเอาไว้ ก่อนที่พายุจะมา คลื่นลมมักเงียบสงบ“ต้องไปอยู่แล้ว”ฉินเฉาวางแผนการสอน พลางกล่าวออกมาว่า “บอกแล้วไง ว่าในช่วง 2 – 3 วันนี้ ฉันจะคอยตามติดพวกเธอไปด้วยทุกที่”“ฮิๆ อาจารย์ฉินจะไปตามจีบอาจารย์หลิวน่ะสิไม่ว่า”หลิวฮุ่ยฮุ่ยเอ่ยถามขึ้นมาอย่างกะทันหันฉินเฉาพูดอะไรไม่ออกทันทีเขาคิดในใจว่า เรื่องที่เขากับหลิวจางไปกินข้าวด้วยกัน มันดังขนาดที่ว่า แม้แต่เด็กนักเรียนก็ยังรู้เลยเหรอ?ดูเหมือนว่าโรงเรียนนี้จะเก็บเรื่องซุบซิบนินทาเอาไว้ไม่อยู่จริงๆ………….“โอ้ อาจารย์ฉินหน้าแดงแล้ว คงจะเป็นเรื่องจริงแน่ๆ!”ดวงตาของหลิวฮุ่ยฮุ่ยกลอกไปมา ดูเหมือนว่าเธอกำลังวางแผนร้ายอยู่“เลิกพูดเรื่องไร้สาระได้แล้ว อาจารย์หลิวจะเสียหายเอาได้”ฉินเฉาดันแว่นตาของตัวเอง แล้วกล่าวออกมา “ทุกคนรีบกันหน่อย หลังจากนี้พวกเราจะไปเจอกันที่สนาม!”จากนั้น เขาก็เดินออกไปจากห้องเรียนทันใดนั้นเด็กนักเรียนก็เริ่มจับกลุ่มพูดคุยกันทันที พวกเขาเสียงดังจนแทบพลิกหลังคาได้ เห็นได้ชัดว่าเก็บกดมานาน“หวังเลี่ยง นายทำอะไรไม่ได้เลยเหรอ?”เถาเหว่ยเอ่ยถามหวังเลี่ยงที่นั่งอยู่ใกล้ๆ กัน “อาจารย์คนนั
