งมุมอับลับสายตาคน จากนั้นร่างกายก็เดินทางผ่านห้วงอวกาศ เพื่อไปยังเมืองไท่กู่หลังจากที่ตกอยู่ในสภาพยับเยินไม่เหลือชิ้นดี เมืองไท่กู่แห่งนี้ก็ถูกสร้างขึ้นมาใหม่อีกครั้งก่อนหน้านี้กลายเป็นเศษซากปรักหักพัง เห็นได้ชัดว่ามีการใช้วิชาอาคมเข้ามาช่วยเหลือในตอนนี้ เมืองไท่กู่ได้ปรากฏอยู่ตรงหน้าฉินเฉาในสภาพสมบูรณ์ห้องโถงใหญ่ที่แสนใหญ่โตโอ่อ่าของตำหนักเจ้าเมืองกำลังปรากฏสู่สายตาของเขา“อ๊ะ คุณชายกลับมาแล้ว!”ภายในตำหนักเจ้าเมืองในเวลานี้ สาวสวยที่สวมใส่อาภรณ์สีสันสดใส ได้สบสายตาคู่สวยจ้องมองไปยังฉินเฉา“ร่างกายของคุณชายไม่เจ็บป่วยตรงไหนแล้วใช่ไหมคะ?”ในระหว่างที่พูดอยู่นั้น ฮัวเหนียงก็เข้ามายืนอยู่ข้างๆ ฉินเฉา นิ้วเรียวที่ขาวดั่งหยกยื่นมาวางบนข้อมือฉินเฉา แล้วเอ่ยถามขึ้นมาด้วยสีหน้ากังวลใจ“คุณชาย ร่างนี้เป็นเพียงร่างอวตารหุ่นเชิดปีศาจเท่านั้น ดูเหมือนว่าร่างจริงของคุณชายจะยังคงบาดเจ็บสาหัสอยู่”“ฮ่าๆๆ ฮัวเหนียง ไม่เป็นอะไรหรอก”ฉินเฉารีบกุมมือของฮัวเหนียงอย่างรวดเร็ว แล้วกล่าวปลอบโยนเธอว่า “อาการของฉันยังไม่ค่อยดี ถึงจะวิ่งได้ กระโดดได้ กินข้าวได้เพียงแต่ว่าฮัวเหนียง ยังมีอีกเรื่องหนึ่งที่ฉันรู้สึกแปลกใจมาก”เนื่องจากตาแก่ตายยากสองคนนั้นไม่ได้ติดอยู่กับร่างนี้ ดังนั้นไม่ว่าอาการของฉินเฉาจะเป็นยังไง ก็ไม่มีทางสื่อสารกับพวกเขาได้เลย“คุณชายโปรดพูดออกมาค่ะ”ในแง่ของโลกผู้ฝึกตน ฮัวเหนียงย่อมมีความรู้มากกว่
