ี่ถูกทำให้ลำบากใจเมื่อครู่นี้ด้วยความรู้สึกหมดหนทาง
ฉินซานไห่เข้าใจนิสัยของหลานสาวเป็นอย่างดี
เขารู้ว่าที่เสิ่นเลอเล่อพูดแบบนี้จะต้องผ่านการพิจารณาจากหลาย ๆด้านมาแล้ว และไม่มีทางเลือกอื่นแล้วจริง ๆ ถึงได้เอาปัญหายุ่งยากนี้มาวางไว้ตรงหน้าเขา
ดังนั้น เขาจึงไม่ได้ทำให้เสิ่นเลอเล่อลำบากใจมากไปกว่านี้
แต่กลับหลับตาลง ใช้ปลายปากกาเคาะที่หน้าผากของตัวเองเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่
พวกหมอหนุ่มสาวที่อยู่ข้าง ๆ เห็นดังนั้นต่างก็แสดงสีหน้าแปลกใจกันถ้วนหน้า
คนที่ใจกล้าหน่อยก็หันไปถามหมอที่อาวุโสกว่าที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ว่า
“วันนี้แปลกจริง ๆ เรื่องแบบนี้ให้คนอื่นทำก็ได้นี่ ทำไมถึงต้องให้คณบดีลงมือเองด้วย”
หมอที่อยู่ข้าง ๆ ซึ่งรู้เรื่องราวภายในเป็นอย่างดีจึงรีบตอบว่า
“พวกนายไม่เข้าใจหรอก”
“ตอนนี้โรงพยาบาลกำลังอยู่ในช่วงการประเมินเพื่อคัดเลือกโรงพยาบาลดีเด่น โรงพยาบาลของพวกเราได้รับรางวัลยอดเยี่ยมมาแล้วสามปีติดต่อกัน”
“ถ้าตอนนี้มีอะไรผิดพลาดขึ้นมา ใครจะรับผิดชอบผลที่ตามมาได้ล่ะ?”
“ดังนั้นตอนนี้เรื่องใดก็ตามที่ส่งผลต่อการประเมินความดีความชอบ แม้จะมีเพียงเล็กน้อย คณบดีก็จะคอยจับตามองด้วยตัวเอง”
บรรดาหมออายุน้อยที่อยู่รอบ ๆ ฟังจบก็พยักหน้ารับรู้
ไม่แปลกใจเลยที่ช่วงนี้เขารู้สึกว่าโรงพยาบาลปฏิบัติต่อเขาดีขึ้นมาก
อาจเป็นเพราะได้รับอิทธิพลจากเรื่องนี้โดยไม่รู้ตัว
ขณะที่พวกเขากำลังสนทนากันอยู่นั้น ฉิ
