นเวลานี้ หวังเลี่ยงแอบถลกแขนเสื้อของตัวเองขึ้นมา เมื่อเขาเห็นรอยแดงที่อยู่บนข้อมือ หยดเหงื่อเย็นๆ ก็ไหลลงมาทั่วใบหน้าอีกครั้งมารดามันเถอะ อาจารย์คือหมาป่าห่มหนังแกะที่มาหลอกลวงเขาชัดๆ!ย่ามันสิ เห็นอาจารย์คนนั้นดูผอมบาง ไร้เรี่ยวแรง แต่ที่จริงแล้วน่าจะเป็นปรมาจารย์มากกว่าถ้าอีกฝ่ายคิดที่จะจัดการกับเขาจริงๆ แขนของเขาอาจจะหักไปแล้วก็ได้………..ถึงหวังเลี่ยงจะชื่นชอบความรุนแรง แต่เขาก็ไม่ใช่คนโง่ปรมาจารย์ระดับนี้ จะต้องมีอิทธิพลเบื้องหลังอยู่ไม่น้อยแน่นอนเขาอยู่เฉยๆ ไม่ไปยั่วยุอีกฝ่ายจะดีกว่าย่ามันเถอะ ปรมาจารย์ไม่ได้เก็บตัวฝึกฝนวิชาอยู่ในป่าเขา แต่วิ่งออกมาเป็นอาจารย์เนี่ยนะ……………แขนของเขาแทบจะหลุดอยู่แล้ว!จบสิ้นแล้ว ชีวิตอิสระในช่วงมัธยมปลายของเขา ดูเหมือนว่ามันจะต้องจบสิ้นลงแล้วเมื่อหวังเลี่ยงประกาศถอยทัพ ความสนใจของคนอื่นๆ ก็เพิ่มขึ้นในทันที“คนหยาบคายก็ใช้ได้แค่วิธีหยาบคายเท่านั้นแหละ”เถาเหว่ยหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองขึ้นมา แล้วส่งข้อความออกไปเขาจะต้องสืบหาตัวตนของอาจารย์คนนี้เสียก่อน ไม่ว่าจะเป็นครอบครัวหรือภูมิหลังขอเพียงแค่รู้สถานะทางครอบครัวและสมาชิกในครอบครัว การเล่นงานอาจารย์ก็จะสะดวกขึ้นมากถึงแม้ว่าเขาจะมีแรงเยอะ จนสามารถจัดการหวังเลี่ยงได้ แล้วมันจะมีประโยชน์อะไร?ถึงยังไงเขาก็ต้องเอาตัวรอดในสังคมนี้ ต้องกินต้องอยู่เหมือนกัน!เถาเหว่ยใช้เครือข่ายของพ่อเขา ขุดคุ้ยรากเหง้าของผู้ช
