ังไปหลายก้าวอย่างควบคุมไม่ได้ และชนเข้ากับโต๊ะเรียนที่วางอยู่ข้างหลัง“ดูสิ เสื้อของอาจารย์ยับไปหมดแล้ว นี่คือบาเลโน่ แบรนด์ชั้นนำเลยนะ!”ฉินเฉาปัดเสื้อที่ยับย่นของตัวเอง จากนั้นก็จ้องมองหวังเลี่ยงที่เหงื่อแตกพลั่กไปทั่วใบหน้า“เพื่อนร่วมชั้น ยังไม่กลับไปนั่งเรียนอีกเหรอ?”ฉินเฉาวางมือบนแท่น พลางส่งยิ้มให้กับหวังเลี่ยงฝ่ายหวังเลี่ยงไม่พูดอะไรออกมาแม้แต่คำเดียว และหันหลังกลับไปนั่งบนที่นั่งของตัวเองเขาขยี้บุหรี่ในมือ และนั่งลงอย่างเรียบร้อยเท่านั้นหลิวฮุ่ยฮุ่ยประหลาดใจขึ้นมาทันทีอาจารย์ฉินคนนั้นทำอะไรลงไป?ทำไมหวังเลี่ยงที่ไม่เคยมีระเบียบวินัยมาโดยตลอด ถึงดูเชื่อฟังขนาดนี้?เถาเหว่ยหรี่ดวงตาเล็กๆ ของเขาลง จ้องมองฉินเฉาที่กำลังเขียนกระดานดำด้วยความระแวดระวัง“สิ่งผิดปกติคือปีศาจ”หวังจิ้งอี้ดันกรอบแว่นใหญ่ๆ ของตัวเอง แล้วกล่าวกระซิบเสียงเบา“พี่เลี่ยง เป็นอะไรไป?”“จริงด้วย พี่เลี่ยง ทำไมถึงไม่ต่อยอาจารย์คนนั้นไปสักหมัดล่ะ?”นักเรียนจำนวนหนึ่งเข้ามาสุมหัวกัน เพื่อเอ่ยถามหวังเลี่ยงอย่างอดไม่ได้“หุบปาก แล้วตั้งใจเรียนไปซะ!”เส้นเลือดสีน˺าเงินที่ปูดขึ้นมาบนหน้าผากของหวังเลี่ยง ทำให้นักเรียนกลุ่มนั้นอยู่ในความสงบทันที ไม่มีใครกล้าพูดอะไรออกมา ได้แต่นั่งนิ่งอยู่บนโต๊ะของตัวเองเท่านั้นฉินเฉารู้สึกพอใจมากหวังเลี่ยงคือหนึ่งในตัวปัญหาของห้องเรียน หากจัดการเขาได้ ก็จะสามารถจัดการนักเรียนบางส่วนได้เช่นกันใ
