บันการศึกษาระดับสูง ก็จะต้องมาทำงานให้กับบริษัทของพ่อเธอ และก้มหัวให้เธอทั้งนั้นเธอควรจะใช้เวลานี้มาแต่งหน้าแต่งตัว รักษาความอ่อนเยาว์และงดงามของตัวเองเอาไว้ และสนุกกับช่วงเวลาวัยรุ่นให้ได้มากที่สุดเพราะแบบนั้น เธอจึงมีแนวโน้มที่จะออกจากโรงเรียนด้วยสภาพที่ไร้ระเบียบวินัย ไม่มีใครมาคอยควบคุม นั่นคือสิ่งที่ดีที่สุดทุกครั้งที่มีอาจารย์คนใหม่เข้ามา เธอจึงเป็นคนเอ่ยปากก่อเรื่องขึ้นมาก่อนนี่จึงเป็นสัญญาณให้กับคนอื่นๆ ด้วย“ใช่ๆ อาจารย์นี่ไม่รู้เรื่องเอาซะเลย!”“ไม่มีมารยาทกับนักเรียนบ้างเลยหรือไง!”ลูกน้องของหวังเลี่ยงเริ่มส่งเสียงโห่ร้องขึ้นมาพวกเขาพากันตบโต๊ะ กระทืบเท้า จนฉินเฉารู้สึกกังวลขึ้นมาว่ามือของพวกเขาจะบวม“ชื่อของอาจารย์คือฉิน พวกเธอจะเรียกว่าอาจารย์ฉินก็ได้”ฉินเฉาไม่อยากจะบอกนามแฝงในตอนนี้เลยจริงๆจะต้องถูกหัวเราะเยาะแน่นอน“บอกแค่นามสกุลเองเหรอ?”“นั่นสิ! เป็นอาจารย์แต่ไม่รู้จักเคารพคนอื่นเลยหรือไง!”ลูกน้องของหวังเลี่ยงยังคงกล่าวเสียดสีออกมา“……….”ฉินเฉาพูดอะไรไม่ออก ได้แต่จ้องมองเด็กนักเรียนที่จงใจสร้างปัญหาเหล่านี้อดทนไว้ อดทนไว้ พวกนี้ยังเด็กอยู่!ไม่อย่างนั้นเขาอาจจะไปเด็ดหัวเด็กพวกนี้ออกมาแล้วก็ได้!ฉินเฉาระงับความโกรธภายในใจ ก่อนที่จะหันไปเขียนตัวอักษรสามตัวลงบนกระดานดำ“อาจารย์ฉิน”หลังจากที่เขียนตัวอักษรสามตัวเสร็จ เขาก็ปรบมือ แล้วหันมากล่าวว่า “แค่สามคำนี้ ถ้าพวกเธออยากเรียกก็