ม่คิดเลยว่าจะได้มาพบพวกคุณที่นี่”“ผู้อำนวยการหลิว พวกเรามีวาสนาต่อกันจริงๆ นะครับ ตกเย็นก็ได้พบกันอีกแล้ว! ต้องฆ่ามัน ต้องฆ่ามัน!”ฉินเฉารีบก้าวเข้าไปจับมือของหลิวฮุยอย่างกระตือรือร้นผู้อำนวยการจาง ชายร่างท้วมขมวดคิ้วในทันทีหลิวฮุยก็มีสีหน้าบิดเบี้ยวไปเช่นเดียวกัน แต่เขาก็ยังคงยิ้มรับ“ฮ่าๆ ต้องฆ่ามัน………ว่ายังไง เสี่ยวฉิน พวกคุณสองคนรู้จักกันด้วยเหรอครับ?”“แหะๆๆ ………คือว่า………แหะๆๆๆ ……….”ฉินเฉายกมือขึ้นลูบหลังศีรษะด้วยท่าทีเขินอาย“โอ้! สหายเสี่ยวฉินของพวกเรา เพิ่งจะมาโรงเรียนเป็นวันแรก ก็เล็งอาจารย์สาวที่สวยที่สุดในโรงเรียนของเราซะแล้ว!”จางฉี่เป็นคนเอ่ยปากออกมาชายร่างท้วมเลิกคิ้วขึ้น แล้วคลี่ยิ้มออกมาอย่างไม่มีพิษมีภัย ดวงตาเล็กๆ คู่หนึ่งสบตามอง แล้วกล่าวกับฉินเฉาด้วยรอยยิ้มว่า “ตาถึงจริงๆ!”“นี่คือผู้อำนวยการของโรงเรียนเรา จางฉี่”หลิวฮุยกล่าวแนะนำน˺าเสียงนี้ฉินเฉาคุ้นเคยดีอยู่แล้ว เขาคือคนที่แอบคุยกับใครบางคนอยู่ในห้องทำงานตอนกลางวันหึๆ ในที่สุดก็ได้เจอกันเสียที“ที่แท้ก็เป็นผู้อำนวยการจางนี่เอง! เสียมารยาทแล้ว เสียมารยาทแล้ว………..”ฉินเฉารีบยื่นมือออกไป “ผู้อำนวยการจาง ต้องฆ่ามันครับ!”“เหอะๆ …….เหอะๆๆ ……..”รอยยิ้มบนใบหน้าท้วมๆ เริ่มกระตุกดูเหมือนว่าทั้งสองคนจะพูดคุยกันเรื่องการตอบสนองของฉินเฉาในตอนกลางวันแล้วแต่มือท้วมๆ ที่เขายื่นออกมา ได้บีบมือของฉินเฉาจนแน่นทันใดนั้น ฉินเฉาก็รู้สึกได้ถ
