พียงไม่กี่คนเท่านั้นที่จะสามารถหาตัวเธอเจอได้“ชิ………โยะ…………”ฉินเฉาเปล่งเสียงออกมาอย่างเลื่อนลอย“สมควรตาย! ในที่สุดเธอก็หักหลังนายท่านฉินจนได้ ฉันจะไล่ตามเธอไปเดี๋ยวนี้แหละ!”ร่างของเสี่ยวไป๋หายไปในอากาศอย่างรวดเร็วเธอรู้สึกผิดเป็นอย่างมาก เธอคอยเฝ้าระวังชิโยะเป็นอย่างดี แต่ในศึกครั้งนี้ เธอกลับไม่ได้สนใจ จนทำให้ชิโยะลงมือได้สำเร็จราวกับมีอะไรบางอย่างที่คว้าเอากระบี่หงจวินในมือของซูเฟยไปมันหลุดออกมาจากมือของเธอ ก่อนที่จะกลายเป็นละอองแสง และหายลับไปในอากาศจิ่วเทียนเซียนเฟยรีบเข้ามาประคองฉินเฉา เธอป้อนเม็ดยาฟื้นฟูให้กับเขา แล้วเอ่ยถามออกมาอย่าลนลาน“ฉินเฉา ฉินเฉา! เจ้าเป็นยังไงบ้าง? รู้สึกไม่ดีตรงไหนหรือเปล่า?อย่าทำให้พวกเราพี่น้องต้องตกใจสิ………….”ถังถังก็บินมาอยู่ข้างๆ ฉินเฉาเช่นกัน เธอรีบรักษาอาการบาดเจ็บให้กับเขาอย่างรวดเร็ว“ไม่เป็นไร……….”ฉินเฉาฝืนยิ้มออกมาอย่างขมขื่น “มีเมียสวยๆ ตั้งมากมายขนาดนี้………..ฉันจะไม่ยอมปล่อยให้พวกเธอต้องกลายเป็นม่ายหรอก………….”“อีตาบ้า! ในเวลาแบบนี้ ยังจะมาล้อเล่นอยู่อีก!”หัวใจของซูจียังคงเต้นรัว ใบหน้าเล็กๆ พลันซีดเผือด เธอปล่อยโฮออกมาอีกครั้งอย่างอดไม่ได้ ในขณะที่ตวาดฉินเฉาด้วยความโกรธ“ไม่ต้องห่วง……….ฉันไม่ยอมตายหรอก…………”ฉินเฉาสัมผัสหน้าอกของตัวเองทำไมกัน………..ทั้งๆ ที่เธอใช้กระบี่แทงเขา แต่เธอกลับเลี่ยงไม่ยอมแทงที่หัวใจของเขา………..
