ล้วทำไมเขาถึงได้วางแผนแบบนี้ขึ้นมา?หรือว่านี่จะเป็นการเตรียมการ เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้สวรรค์ก่อความวุ่นวายขึ้นมาในอนาคต?“ตำแหน่งจักรพรรดิสวรรค์ได้รับการสืบทอดมาจากรุ่นสู่รุ่น และยิ่งไปกว่านั้น ยังต้องเป็นผู้ที่มีคุณธรรมและบารมีอันสูงส่ง”คราวนี้ไท่ไป๋จินซิงไม่ได้กล่าวอะไรออกมาแล้ว หวังหมู่เป็นผู้ก้าวเดินออกมาแทน เธอไม่ได้ให้ความสนใจกับมงกุฎฟีนิกซ์บนศีรษะที่เอียงกระเท่เร่ แต่จ้องมองฉินเฉาตาเขม็งแล้วกล่าวออกมาว่า“แม้ว่าเยว่เอ๋อจะเป็นคนของตระกูลจักรพรรดิสวรรค์ของพวกเราแต่น่าเสียดายที่เธอยังอายุน้อย อีกทั้งยังเป็นผู้หญิง แบบนี้เธอจะขึ้นมานั่งอยู่บนตำแหน่งนี้ และบัญชาการสวรรค์ได้ยังไง?”“ฮ่า! ถึงกับบอกว่ามีคุณธรรมและบารมีอันสูงส่ง เธอกล้าออกปากพูดแบบนั้นออกมาอย่างมั่นใจเชียวเหรอ!”ฉินเฉาหัวเราะเยาะขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ “ไอ้สิ่งที่เรียกว่ามีคุณธรรมและบารมีอันสูงส่ง ก็คือการแอบทำลายโลกของผู้ฝึกตนอยู่ในเงามืดหลังจากนั้น เพื่อยื้อลมหายใจเฮือกสุดท้ายของตัวเอง ก็เลยข่มเหงรังแกผู้ฝึกตนที่โบยบินขึ้นไป หรือแม้กระทั่งฆ่าลูกสาวของตัวเองงั้นสินะ? ถ้าแบบนี้คือสิ่งที่พวกนายเรียกว่ามีคุณธรรมและบารมีอันสูงส่ง งั้นผู้ฝึกตนทุกคนที่อยู่ที่นี่ ก็มีคุณสมบัติที่จะนั่งอยู่บนตำแหน่งจักรพรรดิสวรรค์กันหมดเลยน่ะสิ!”ฉินเฉากล่าวถึงเรื่องนี้ออกมาฉะฉาน วาจาของเขานั้นราวกับสายฟ้าฟาดชาวสวรรค์แต่ละคนต่างรู้สึกละอายใจขึ้นมาทัน
