มา ทันใดนั้นกระบี่ปทุมพิสุทธิ์ที่เรียงกันเป็นแถวก็พลันปรากฏขึ้น และพุ่งเข้าใส่นายทหารของกองทัพสวรรค์วิชาทำลายล้างอันยิ่งใหญ่เช่นนี้ มีเพียงฉินเฉาเท่านั้นที่จะสำแดงฤทธิ์ออกมาได้ฝนกระบี่จำนวนมากมายนับไม่ถ้วนนี้ ราวกับบทโหมโรงของการคร่าชีวิตกองทัพสวรรค์ที่เป็นเป้าหมายของฝนกระบี่ต่างคุกเข่าลงบนพื้นและร่วงหล่นลงมาจากก้อนเมฆพวกเขาร่วงครืนกันลงมา ราวกับเกี๊ยวที่ตกลงมาบนพื้น“สมควรตายนัก!”หวังหมู่บีบเคล้นที่เท้าแขนบนบัลลังก์เอาไว้แน่น ใบหน้าบิดเบี้ยวจนดูน่าเกลียด บารมีและความสูงส่งของพระนางแห่งดินแดนสวรรค์ได้หายไปจนหมดสิ้น“ใครก็ได้ไปฆ่ามันที!”“ให้ข้าไปเองเถอะครับ”ไท่ซ่างเหล่าจวินกำลังขมวดคิ้วมุ่นเช่นเดียวกัน “ข้ายินดีที่จะแบ่งเบาความทุกข์ใจของหวังหมู่”หลังจากนั้น ร่างของเขาก็พลันเปล่งแสง และไปปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าฉินเฉาภายในชั่วพริบตา“ฉินเฉา พวกเราได้มาพบกันอีกแล้วสินะ”ไท่ซ่างเหล่าจวินถือกระจกแปดเหลี่ยมเอาไว้ในมือ แล้วกล่าวกับฉินเฉาอย่างช้าๆในแววตาของเขาได้เปิดเผยความเกลียดชังที่มาจากก้นบึ้งของหัวใจดูเหมือนว่าความเกลียดชังที่ไท่ซ่างเหล่าจวินมีต่อฉินเฉาจะไม่น้อยเลยท้ายที่สุดแล้ว ฉินเฉาก็เป็นผู้ที่ทำลายอาร์ติแฟคของเขาไปมากมายหลายชิ้น อีกทั้งยังขโมยของในตำหนักโตวลวื่อของเขาไปอีกด้วยยาอายุวัฒนะทั้งหมดถูกฉินเฉาขโมยออกไป ไม่เว้นแม้แต่เตาสกัดกลั่นเม็ดยาของเขาเกลียดชัง เขาเกลียดชังมันอย่างถึงที่สุด!ไ
