ลุมหนึ่งตู้ม!แสงสีทองที่อยู่บนหลุมศพนั้นถูกระเบิด และรีบวิ่งหนีออกมาอย่างน่าสังเวช“คิดจะหนีงั้นเหรอ? ลงมาดีๆ ดีกว่าน่า!”กุนซือกล่าวขึ้นมา แล้วอ้าปาก ปลดปล่อยสายฟ้าสีดำออกมาทันทีตู้ม!สายฟ้าธรณีวิบัติพุ่งลงมาตรงหน้าวิญญาณผู้พิทักษ์ แล้วแพร่กระจายไปตามร่างกายของเขา วิญญาณของเขาถูกโจมตี และกำลังจะหายไป“ฮ่าๆๆ! รสชาติของสายฟ้าธรณีวิบัติเป็นยังไงบ้างล่ะ!”เมื่อกุนซือรู้ว่าเข้าเป้าแล้ว เขาก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาทันที“จะ เจ้ามันเสียสติไปแล้ว………..”วิญญาณผู้พิทักษ์คุกเข่าลงกับพื้น วิญญาณของเขากำลังสลายไปอย่างต่อเนื่อง แม้แต่เรี่ยวแรงจะพูดก็ยังไม่มีเขาจ้องมองกุนซือด้วยความโกรธแค้น แล้วกล่าวออกมาว่า“ถะ ถ้าเจ้าปลดปล่อยเผ่าจิ่วหลีออกมา……….หายนะ หายนะจะมาเยือนโลกใบนี้…………”“หายนะงั้นเหรอ?”กุนซือกล่าวเย้ย แล้วลูบกระบี่หงจวินของตัวเอง “ถ้าโลกใบนี้มีหายนะ งั้นกุนซือ ข้าคนนี้นี่แหละ ที่จะเป็นหายนะของพวกเจ้า!”สิ้นเสียง เขาได้โบกมือแล้วปลดปล่อยปราณกระบี่ออกไปดวงวิญญาณสุดท้ายของวิญญาณผู้พิทักษ์ถูกกระบี่ของเขาฟันขาดครึ่งทันที“จุดจบ…….กำลังจะมาถึงแล้ว……..”วิญญาณผู้พิทักษ์กล่าวคำพูดสุดท้ายออกมา และในที่สุดร่างของเขาก็สลายไปจนหมดสิ้น“ฮ่าๆๆๆ!”กุนซืออดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาอย่างมีความสุข “โลกใบนี้จะต้องตกเป็นของกุนซือ ส่วนฉินเฉาน่ะเหรอ? เมื่อถึงเวลานั้น มันจะต้องมาคลานอยู่แทบเท้าของข้า แล้วคุกเข่าร้องขอความเม
