“ถึงกับลงมือกับบิดาของตัวเองเช่นนี้ ดูเหมือนว่าในหมื่นปีมานี้เจ้าจะตกต˹าลงแล้วสินะ”จักรพรรดิเหรินซุนหรือซวนหยวนอ้าวเทียนส่ายหน้า จากนั้นเขาได้ยื่นมือซ้ายปลดปล่อยแสงสีทองออกมา เตรียมพร้อมที่จะบดขยี้เปลวไฟแต่ในขณะนั้นเอง อสูรโลหิตสีแดงได้พุ่งเข้าใส่แขนของเขา แล้วดึงแขนของเขาออกไปทางด้านข้างตู้ม!แสงสีทองที่ซวนหยวนอ้าวเทียนปลดปล่อยออกมาจึงพุ่งเข้าใส่พื้นที่โล่งทางด้านข้าง ระเบิดเศษหินให้กลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยเปลวเพลิงของซวนหยวนอิงจี๋พุ่งเข้าใส่ร่างของซวนหยวนอ้าวเทียน ฝืนบังคับให้เขาต้องก้าวถอยหลังไปไม่มีใครที่จะสามารถหยุดยั้งเพลิงสูญสลายนี้ได้แต่ในร่างกายของซวนหยวนอ้าวเทียนนั้นมีขวานผานกู่ ถึงแม้ว่าแขนของเขาจะถูกเพลิงแผดเผากลายเป็นเถ้าถ่าน แต่เขาตัดแขนข้างนั้นทิ้งไปทันเวลา จึงสามารถหยุดยั้งเพลิงสูญสลายได้“ถึงกับใช้พลังที่บิดามอบให้เจ้า มาจัดการบิดาของเจ้าเชียวเหรอ?”ซวนหยวนอ้าวเทียนจ้องมองซวนหยวนอิงจี๋ ก่อนที่จะหันไปจ้องมองหลูเหม่ยจวนที่ยืนอยู่ใกล้ๆ กัน“แม้แต่ผู้หญิงชั้นต˹าอย่างเจ้าก็ยังคิดที่จะลงมือกับข้างั้นเหรอ?”“ฉันจะฆ่าแก!”หลูเหม่ยจวนกัดฟันกรอด กล่าวออกมาเพียงแค่สี่คำเท่านั้น“นี่คือเรื่องของตระกูลซวนหยวน เจ้าไม่ควรเข้ามายุ่งเกี่ยว”ซวนหยวนอิงจี๋หันหน้าไปมองน้องสาวของเธอ แล้วกล่าวออกมา“เรื่องของตระกูลซวนหยวนงั้นเหรอ? หึๆ ………นี่ความแค้นระหว่างตระกูลซวนหยวนและตระกูลกุ่ยต่างหาก กุ่ยหม