ืออสูรแห่งความแห้งแล้ง การพาเจ้าเข้าไปอยู่ในป่ามายา นั่นก็คือการปกป้องเจ้า”ซวนหยวนอ้าวเทียนกล่าวออกมาว่า “ไม่รู้จักความหวังดีของบิดาช่างเป็นลูกสาวที่โง่เขลาอะไรแบบนี้”“หึ!”ซวนหยวนอิงจี๋เบ้ปากในทันที “เจ้าคือเหรินซุน เจ้าจะต้องมีวิธีในการรักษาร่างอสูรแห่งความแห้งแล้งของข้าอยู่แล้ว!”เธอกล่าวออกมา ดวงตาของเธอมีประกายแห่งความเศร้าหมองพาดผ่าน “แต่เพื่อที่จะใช้ข้าเป็นอาวุธในการปกครองใต้หล้า เจ้าไม่คิดที่จะรักษาข้าเลย มีเพียงอสูรแห่งความแห้งแล้งเท่านั้นที่มีความสำคัญต่อเจ้า เพลิงสูญสลายของข้าสามารถช่วยทำให้เจ้ารวมใต้หล้าให้เป็นหนึ่งเดียวไม่ใช่หรือไง!”“ในอดีตข้าได้เอาชนะเผ่าชือโหยว และต่อสู้กับเผ่าจักรพรรดิเพลิง”ซวนหยวนอ้าวเทียนกล่าวออกมาว่า “ในฐานะที่ข้าเป็นผู้นำของเผ่าจักรพรรดิหวง ข้าย่อมต้องนำผู้คนในเผ่าพันธุ์มารวมใต้หล้าให้กลายเป็นหนึ่งเดียวกัน เผ่าจักรพรรดิเพลิงมียอดฝีมืออยู่จำนวนไม่น้อยยอดฝีมือส่วนใหญ่ของพวกเราก็สูญสิ้นไปกับการสู้รบกับเผ่าจิ่วหลี ในเมื่อเจ้าเป็นลูกสาวของข้า เจ้าก็ควรที่จะมอบพลังอันยิ่งใหญ่มาให้ข้าสิ!”“หึๆ ใช่แล้ว เป็นแบบนั้นสินะ”ซวนหยวนอิงจี๋ยิ้มออกมาด้วยความขื่นขม นี่คือพ่อของเธอสินะ……….“เพราะแบบนั้น แม่ถึงได้ทะเลาะกับเจ้า เธอออกไปจากตระกูลซวนหยวนด้วยความโกรธ และกลับไปยังยมโลก จนกระทั่งได้มารู้จักกับพ่อของกุ่ยหมู่”“อย่าได้พูดถึงนังผู้หญิงชั้นต˹าคนนั้น! พูดถึงนังนั่น
