จ้ากล้าเข้ามาขวางทางข้า ก็จงระวังวิธีการของข้าเอาไว้ให้ดี”“มีอะไรก็เอาออกมาเลยสิ”หลูเหม่ยจวนถือมีดโลหิตสองเล่มในมือ เธอจ้องมองซวนหยวนอ้าวเทียน แล้วกล่าวออกมาว่า “กุ่ยหมู่คนนี้ก็จะทุ่มเทต่อไปเหมือนกัน”“เจ้ามีความสามารถนั้นหรือไง?”ซวนหยวนอ้าวเทียนกล่าวเหยียดหยามออกมา “แล้วเจ้าล่ะ อิงจี๋?เจ้าก็คิดที่จะขวางทางพ่อของเจ้าด้วยเหรอ?”“ไม่ใช่แค่นั้นหรอก”เส้นผมของซวนหยวนอิงจี๋พลันลอยขึ้นมาด้านบน “ข้าจะไปช่วยแม่ออกมา มีเพียงแค่เจ้าที่ถูกปล่อยตัวออกมา มันไม่ยุติธรรมเลยแม้แต่น้อย”“เหลวไหล! นังผู้หญิงชั้นต˹าแบบนั้นปล่อยให้อยู่ใต้เสาไปเถอะ จะปล่อยมันออกมาทำไม!”ซวนหยวนอ้าวเทียนร้องคำรามออกมาทันที “พวกเจ้าทั้งสองคนอยู่เฉยๆ กันเอาไว้จะดีกว่า อย่าได้มายุ่งวุ่นวายกับข้า ไม่อย่างนั้นข้าจะสังหารพวกเจ้าอย่างไร้ความปรานี”“ถึงยังไงข้าก็เป็นแค่เครื่องมืออยู่แล้ว”“ส่วนฉันก็เป็นศัตรูกับแกมาตั้งแต่แรก”สองพี่น้องคู่นี้ มีความเห็นไปในทิศทางเดียวกันเป็นครั้งแรก“ให้เปลวไฟแห่งการดับสูญอันไม่สิ้นสุด ปลุกส่วนที่ขาดหายไปในใจของเจ้าเถอะ ท่านพ่อ………..”ซวนหยวนอิงจี๋กล่าวออกมา ในขณะที่โบกมือทั้งสองข้างไปด้วยทันใดนั้นเมฆเพลิงพลันล่องลอยไปทั่วผืนฟ้าท้องฟ้ากลายเป็นสีแดงราวกับเลือด ซวนหยวนอิงจี๋ใช้พลังอันแข็งแกร่งของเธอสร้างม่านพลังโบราณขึ้นมาแสงสีแดงราวกับเลือดแพร่กระจายไปทั่วหอคอยสกัดกลั่นมารชั้นที่ 17 แห่งนี้ภายในพื้นที่นี้
