ี่กำลังนั่งอยู่ในค่ายกลกระบี่ปราบเซียนตัวสั่นขึ้นมาอย่างกะทันหันเมื่อครู่นี้เขาได้ยินอะไร…………มีคนกำลังเรียกเขาอยู่งั้นเหรอ………….เขากลัว……….เขารู้สึกหวาดกลัวมากเหลือเกิน………..แต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังมีคนที่กำลังต้องการเขา…………ดวงตาทั้งสองข้างของฉินเฉาค่อยๆ มองผ่านความสับสนวุ่นวายไปยังร่างของจิ่วเทียนเซียนเฟยกับซูเฟยเขาเห็นสาวสวยทั้งสองคนนี้กำลังเรียกชื่อเขาด้วยความคาดหวังและเขาเห็นเสี่ยวไป๋…………เลือดไหลนองลงบนใบหน้าที่งดงามของเธอ ดวงตาสีแดงก˹านั้นเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นผู้หญิงของเขา……….พวกเธอกำลังต้องการเขาแต่ว่าเขากำลังทำอะไรอยู่? เขากลับทำตัวขี้ขลาดอยู่ที่นี่งั้นเหรอ?ฉินเฉานายมัวทำอะไรอยู่? นายสมควรที่จะได้รับความรักจากพวกเธองั้นเหรอ?ความกลัวคืออะไร? ความหวาดหวั่นคืออะไร?เพื่อผู้หญิงที่นายรัก นายไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจที่จะสละชีวิตมาตั้งนานแล้วหรอกเหรอ?หากคนเราต้องอยู่บนโลกใบนี้อย่างโดดเดี่ยวเดียวดาย แล้วชีวิตจะยังมีความหมายอะไร?ถึงตาย แล้วยังไงล่ะ!ฉินเฉาลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆแปดเซียนกระบี่หน้าเปลี่ยนสีไปในทันที“จะ เจ้าต้านทานวิชาค่ายกลกระบี่ปราบเซียนของพวกเราได้งั้นเหรอ!”“มันจะเป็นไปได้ยังไง? นอกจากหลัวเนี่ยที่ใช้พลังของกระบี่ฟ้าฝืนทำลายค่ายกลกระบี่ปราบเซียน ก็ไม่มีใครที่สำเร็จอีกเลยนี่!”“หรือว่าเขาจะใช้พลังของกระบี่ฟ้า…………แต่มันเป็นไปไม่ได้หรอก หากเขตระดับไม่ถึงขั้นเซียนศักดิ์สิทธิ์ ก็ไม่ม
