ไมล่ะ? หรือว่ามันจะถูกทำลายด้วยพลังวิญญาณเพียงอย่างเดียว…………”“มีชีวิตอยู่แล้วยังไง? ถึงตายไปจะมีอะไรที่ต้องกลัว?”ฉินเฉาไม่ได้หันหน้าไปมอง เขาเพียงแค่เปล่งน˺าเสียงทุ้มๆ ออกมาเท่านั้น “เมื่อแกไม่มีตัวเองอยู่ในจิตวิญญาณ แต่มีจิตวิญญาณของคนอื่นอยู่ในนั้น จิตวิญญาณของแกก็จะไม่เกรงกลัวอะไรอีกต่อไป”จากนั้นเขาได้หันหน้าไปมองจักรพรรดิซวนหยวน หรือเหรินซุนบุคคลที่แผ่พลังอันน่าเกรงขามออกมา“ซวนหยวนอ้าวเทียนสินะ? แกกล้ามาแตะต้องผู้หญิงของฉัน ไม่ว่าแกจะเป็นเหรินซุนหรือว่าเทียนซุน วันนี้ก็จะต้องเป็นวันตายของแก”“มีคนที่ไม่รู้จักที่ตายโผล่มาอีกแล้วเหรอ?”ซวนหยวนอ้าวเทียนจ้องมองฉินเฉา “ถึงพลังของเจ้าจะพิเศษอยู่บ้าง แต่เจ้าก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้าอยู่ดี พวกคนชั้นต˹าต้องหมอบคลานอยู่แทบเท้าของข้า นั่นคือคุณค่าเพียงอย่างเดียวในชีวิตของพวกเจ้า”“เก็บคำพูดเพ้อฝันของแกไปพูดตอนนอนหลับเถอะ!”เกราะเก้ามังกรปรากฏอยู่บนร่างกายของฉินเฉาเกราะเก้ามังกรร่างสมบูรณ์นี้ถูกควบคุมด้วยพลังของฮวาหรุ่ย ทำให้ชุดเกราะกลายเป็นสีเทา“คชสารปีศาจเก้าเร้นลับ!”ถุงมือสีขาวปรากฏขึ้นมาโอบล้อมอยู่นอกเกราะมือร่างกายของฉินเฉาในเวลานี้ เปรียบเสมือนรถถังที่วิ่งประจันหน้ามาอยู่ตรงหน้าซวนหยวนอ้าวเทียนในชั่วพริบตาเดียว“คชสารคำราม!”เขาใช้คชสารคำรามในระยะปราชิด ปล่อยหมัดอันรุนแรงออกไปหมัดของฉินเฉาพุ่งเข้าใส่ใบหน้าของซวนหยวนอ้าวเทียน ผู้ที่กำลังทำสีห
