นะว่ายังมีอย่างอื่นอยู่ด้วย?”ทันใดนั้นเองแสงสีทองได้ปะทุออกมาจากรอยแตก แล้วพุ่งเข้าใส่ผู้สืบทอดของศาลาปราบเซียนที่กำลังพุ่งตรงเข้ามาด้านหน้าในทันทีเพียงแค่ชั่วพริบตาเดียว ผู้สืบทอดของศาลาปราบเซียนก็หายวับไปในอากาศ“นั่นมันอะไรกัน!”หลงว่านเฉิงร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ “สังหารผู้สืบทอดของพวกเราได้ในทันทีเชียวเหรอ!”ถึงแม้ว่าจะตกใจ แต่กลับไม่มีความรู้สึกเจ็บปวดปนอยู่เลยดูเหมือนว่าหลงว่านเฉิงจะไม่ได้แยแสศิษย์ของตัวเองเท่าไหร่นัก“ท่าไม่ดีแล้ว…………ดูเหมือนว่าจะมีคนที่น่าสะพรึงกลัวปรากฏตัวออกมา…………..”นางเซียนจื่ออีคาดเดา“ไม่ต้องไปสนใจหรอก ชื่อเสียงของแปดเซียนกระบี่คือเรื่องที่สำคัญที่สุด ตอนนี้พวกเราจะต้องเอาชนะกระบี่ฟ้าให้ได้!”พยัคฆ์มังกรเต้าเหรินร้องคำรามออกมา“ถูกต้อง หลงว่านเฉิง เจ้ารีบใช้กระบี่ว่านจุนของเจ้า พรากชีวิตของฉินเฉาให้เร็วที่สุดเถอะ!”“ให้ข้าจัดการเอง”หลงว่านเฉิงและเซียนกระบี่มารได้ย้ายมาสลับตำแหน่งกัน เงากระบี่บนท้องฟ้ากลายเป็นกระบี่ว่านจุนไปในทันทีกระบี่แต่ละเล่มมีน˺าหนักมหาศาล คราวนี้แรงกดดันต่อพระสูตรหัวใจเพชรของฉินเฉาจึงมีมากขึ้นกว่าเดิมพระสูตรหัวใจเพชรของเขาอ่อนแอลงมากดูเหมือนว่าอีกไม่นาน มันก็จะพังทลาย“แม่……..เป็นท่านใช่ไหม……….”หลูเหม่ยจวนผู้ถูกห่อหุ้มด้วยใยแมงมุม จ้องมองรอยแยกนั้นด้วยความหวัง “แม่……….”“คนชั้นต˹าอย่างเจ้าช่วยข้าให้ออกมาได้จริงๆ ด้วย ไม่เสียแรงเลยที่ข้าไ