รกันแน่……..ทำไมเธอถึงได้รู้สึกคุ้นเคยกับเขานัก……….ซูเฟยยกมือขึ้นมากุมหน้าผากอย่างอดไม่ได้“หึๆ เจ้าคือความผิดพลาด ฉินเฉาก็คือความผิดพลาดเหมือนกันชีวิตที่ผิดพลาดของพวกเจ้า กุนซือผู้นี้จะเป็นผู้แก้ไขให้เอง!”หลังจากที่พูดจบ เขาก็ยกเงาขวานผานกู่ในมือขวาขึ้นมา“แกมีสิทธิ์อะไรถึงได้มาปฏิเสธคนอื่น?”ซูเฟยคิดว่ากุนซือช่างเป็นคนที่ไร้สาระมากจริงๆ “แกจะอวดดีเกินไปแล้ว”“ข้าน่ะเหรออวดดี?”เมื่อได้ยินแบบนั้น กุนซือก็หัวเราะเยาะขึ้นมา “ถ้าไม่ใช่เพราะคนอย่างพวกเจ้า แล้วข้าจะตกต˹ามาจนถึงจุดนี้ได้ยังไง! เป็นพวกเจ้าที่ทำลายข้า ดังนั้นวันนี้ข้าจะต้องทำลายพวกเจ้า!”สิ้นเสียง ดวงตาทั้งสองข้างภายใต้หน้ากากของเขาได้ปลดปล่อยความโกรธแค้นออกมา“ตาย พวกเจ้าทุกคนจะต้องตาย!”“น้องสาวซู ระวัง!”ถึงแม้ว่าพลังของจิ่วเทียนเซียนเฟยจะยังไม่ฟื้นคืนกลับมา แต่เมื่อสวมเสื้อคลุมทวีคูณเอาไว้บนร่างกาย เธอจึงพอจะมีพลังพื้นฐานอยู่บ้างยิ่งเมื่อเธอมีประสบการณ์มาอย่างยาวนานแล้ว เธอจึงเป็นคนแรกที่เห็นสิ่งผิดปกติฝ่ายซูเฟยมีปฏิกิริยาตอบสนองที่รวดเร็วมาก เธอข้ามผ่านระยะทางเป็นร้อยเมตร ไปปรากฏตัวอยู่ในระยะไกลได้ภายในชั่วพริบตาเดียวแต่ลำแสงสีดำได้ระเบิดตรงจุดที่เธอเคยยืนในทันทีและเพราะว่าลำแสงสีดำนี้ พื้นดินส่วนที่อยู่ต˹ากว่าจึงหายลับไปอย่างกะทันหันเหลือเพียงหลุมลึกสีดำประมาณหนึ่งร้อยเมตรที่ปรากฏขึ้นมาบนพื้นดินนี่คือพลังทำลายของกระบี่หงจวินผ
