ำลังเงยหน้าจ้องมองไปยังเหนือศีรษะของเธอ“ชั้นที่ 18 สินะ…………….แม่ รอฉันก่อนนะ ฉันกำลังจะไปหาแม่แล้ว”เงาขวานผานกู่ในมือของเธอกำลังเปล่งแสงสีทองออกมา“ขอโทษด้วย วันนี้ฉันจะไม่ยอมปล่อยให้เธอขึ้นไปอย่างเด็ดขาด”แต่ร่างของหญิงสาวคนหนึ่งกลับปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเธออย่างกะทันหันเสี่ยวไป๋ยกมือข้างขวาขึ้นมา ทันใดนั้นเส้นใยสีขาวจำนวนมากมายก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า แล้วถักทอต่อกันเป็นตาข่ายขนาดยักษ์ที่ขวางกั้นท้องฟ้าเอาไว้“เธอจะมาขวางทางฉันงั้นเหรอ?”หลูเหม่ยจวนเอียงคอ จ้องมองผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าด้วยความไม่สบายใจถึงแม้ว่าจะเป็นศัตรูกับผู้หญิง แต่หลูเหม่ยจวนก็ยังคงรักษามารยาทกับผู้หญิงอยู่ดีแต่ถ้าหากว่าผู้หญิงคนนั้นมาขวางทางไม่ให้เธอไปช่วยแม่ นั่นก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง“สิ่งที่เธอคิดจะทำ มันคือการเพิ่มปัญหาให้กับนายท่านฉิน”เสี่ยวไป๋พูดออกมาเบาๆ “คนที่สร้างปัญหาให้กับนายท่านฉินก็คือศัตรูของเสี่ยวไป๋ ดังนั้นต้องขอโทษด้วย วันนี้ฉันจะไม่ยอมให้เธอผ่านไปแม้แต่ก้าวเดียว”“งั้นก็ให้ฉันลองดูหน่อยว่าเธอจะทำอะไรได้บ้าง”หลูเหม่ยจวนกล่าวเย้ย ก่อนที่จะเหวี่ยงเงาขวานผานกู่เข้าใส่เสี่ยวไป๋ลมปราณแห่งความวุ่นวายอันทรงพลังพุ่งเข้าหาเสี่ยวไป๋ในทันทีมีพลังเทพอยู่ภายในขวานผานกู่เล่มนี้ ท้ายที่สุดแล้วมันก็คืออาวุธที่ผานกู่ใช้ในอดีต“ตาข่ายสวรรค์!”เสี่ยวไป๋ไม่หลบเลี่ยงไปไหน เธอยืนนิ่งงันแล้วโบกมือข้างหนึ่งออกไปทันใดนั้นใยแมงมุมสีขา
