ออกมา กระบี่กรงเล็บมังกรกำลังเคลื่อนไหวอยู่ตรงหน้าเขาอย่างต่อเนื่องฉินเฉาจ้องมองเซียนกระบี่ทั้งแปดคน ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกได้ถึงแรงกดดันอันมหาศาล“ท่าไม่ดีแล้ว………”หนานกงเหลียงที่อยู่ใกล้ๆ ขมวดคิ้วมุ่น พลางกล่าวออกมาว่า“แปดคนนั้นจะไร้ยางอายเกินไปแล้ว ถึงกับใช้วิชาค่ายกลกระบี่ปราบเซียนเชียวเหรอ? แบบนี้สหายฉินจะต้องตกอยู่ในอันตรายแน่”“บัดซบ ข้าจะไปช่วยเขา!”อู๋ชิงเย่คว้ามีดจิตสังหารเล่มยาวขึ้นมา และเตรียมพร้อมที่จะพุ่งเข้าไปต่อสู้แทนฉินเฉาแต่จิ่วเทียนเซียนเฟยกลับดึงแขนเสื้อของเธอเบาๆ แล้วกล่าวออกมาพร้อมรอยยิ้ม“ปล่อยให้ฉินเฉาจัดการเองเถอะ ข้าเชื่อมั่นในตัวเขา”“แต่ว่านั่นคือวิชาค่ายกลกระบี่ปราบเซียนนะ ข้าได้ยินมาว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมา นอกจากหลัวเนี่ยแล้ว ก็ไม่มีใครที่จะสามารถทำลายวิชาค่ายกลกระบี่นี้ได้อีก!”“เขาคือฉินเฉา”ดวงตาคู่สวยของจิ่วเทียนเซียนเฟยหันไปจับจ้องฉินเฉา สายตาของเธอเปล่งประกายระยิบระยับมาก “หากเขาผ่านอุปสรรคนี้ไปไม่ได้เขาก็ไม่ใช่ฉินเฉาแล้วล่ะ”“แต่ว่า…………”“วางใจเถอะ เชื่อมั่นในตัวเขาเข้าไว้ หากเขาต้องการความช่วยเหลือจากพวกเรา เขาจะเป็นคนพูดออกมาเอง”จิ่วเทียนเซียนเฟยดึงอู๋ชิงเย่เข้ามาตบไหล่ แล้วกล่าวออกมาว่า“ด้วยพลังของพวกเราในตอนนี้ ถึงเข้าไปก็มีแต่จะกลายเป็นภาระให้กับเขา ตอนนี้พวกเรายังมีภารกิจอื่นที่ต้องทำ”เมื่อพูดจบ สายตาของเธอก็หันไปจ้องมองหลูเหม่ยจวนในเวลานี้หลูเหม่ยจวนก
