นหลุดลอยไปเหล่าเซียนกระบี่ต่างจ้องมองฉินเฉาด้วยความตื่นตระหนกผู้ชายคนนี้มันไม่ใช่คนปกติแล้ว!ทำถึงขนาดนี้แล้ว ยังจัดการมันไม่ได้อีก!“ดูเหมือนว่าจะเหลือแค่หนทางเดียวเท่านั้น”ในเวลานี้หลงว่านเฉิงได้ลุกขึ้นมาจากเศษหินที่พังถล่มลงมา เขาเช็ดเลือดที่ไหลบนมุมปาก แล้วกล่าวออกมาว่า “ศาลาปราบเซียนเตรียมตัวใช้วิชาค่ายกลกระบี่ปราบเซียน!”“รับทราบ!”เหล่าเซียนกระบี่ต่างทำสีหน้าเคร่งเครียด แต่ละคนขยับเข้ามายืนอยู่รอบตัวฉินเฉาในตำแหน่งแปลกๆ“คิดไม่ถึงเลยว่าจะต้องใช้วิชาค่ายกลกระบี่ปราบเซียนมาจัดการกับผู้สืบทอดของหลัวเนี่ยแบบนี้”พยัคฆ์มังกรเต้าเหรินถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ “ดูเหมือนว่าพวกเราเซียนกระบี่จะฝึกฝนกันมาไม่พอจริงๆ”“ฮึ่ม! ขอเพียงแค่ฆ่าชายคนนี้ได้ ความแค้นของพวกเราก็จะจบสิ้นลง”ดวงตาของนางเซียนจื่ออีเปล่งแสงวาวโรจน์ออกมาอย่างโหดเหี้ยมเธอกล่าวต่อไปว่า “เนิ่นนานเหลือเกิน ความหดหู่ที่เกิดขึ้นในวันนั้นช่างเนิ่นนานเหลือเกิน กระบี่ฟ้างั้นเหรอ? กระบี่ฟ้าจะนับว่าอะไรได้? เมื่ออยู่ภายใต้วิชาค่ายกลกระบี่ปราบเซียนของพวกเรา กระบี่ฟ้าก็จะต้องพ่ายแพ้อยู่ดี มีเพียงวิชาค่ายกลกระบี่ปราบเซียนเท่านั้นที่แข็งแกร่งที่สุด!”เมื่อพูดจบ เธอก็เริ่มใช้วิชากระบี่และยืนนิ่งงันไม่ไปไหนตรงหน้าของเธอมีกระบี่สีเทาเล่มหนึ่งที่กำลังส่องแสงและปรากฏออกมาอย่างเลือนราง“วิชาค่ายกลกระบี่ปราบเซียนจะอยู่ยงคงกระพัน!”ถูหลงระเบิดเสียงหัวเราะ
