ารฝันถือกระบี่เล่มยักษ์สีม่วงดำของตัวเอง พุ่งเข้าไปด้านหลังฉินเฉา“รับรองได้เลยว่าคราวนี้จะต้องไม่พลาดอีก!”เซียนกระบี่มารคว้ากระบี่แปดสูญขึ้นมา พลังแปดสูญเตรียมพร้อมที่จะพุ่งเข้าสู่ร่างกายของฉินเฉา“เจ้าจงสับสนหลงทางไปซะ……….”นางเซียนจื่ออีเตรียมพร้อมที่จะลงมือเช่นกัน ร่างของเธอค่อยๆจางหายไป ดูเหมือนว่าเธอกำลังจะใช้วิชามายากระบี่ของเธอเว้นแต่เพียงหลงว่านเฉิงที่ยังลุกไม่ขึ้นชั่วคราว อีกทั้งยังอยู่ในระยะไกล เซียนกระบี่ทั้งหมดล้วนปลดปล่อยการโจมตีใส่ฉินเฉาเมื่อเซียนกระบี่ทั้งเจ็ดคนผนึกกำลังกัน พลังนี้ไม่อาจมองข้ามไปได้เลยฉินเฉาขมวดคิ้วมุ่น เขาเลิกดิ้นรนที่จะออกไปจากบ่อน˺า แต่เริ่มโคจรพลังของมังกรอสูรเก้าเร้นลับไปทั่วร่างกายอ่าวหวัง แกคิดที่จะใช้น˺ามาควบคุมฉันใช่ไหม? งั้นฉันก็จะใช้น˺ามาจัดการกับพวกแก!“มังกรอสูรเก้าเร้นลับ คลื่นวารีสาดซัด!”ฉินเฉาตบฝ่ามือลงไปบนผิวน˺าที่อยู่ใต้ร่างกายซู่ม!น˺าในสระสาดซัดขึ้นมาทันทีคลื่นน˺าขนาดใหญ่ซัดขึ้นมา ก่อนที่จะก่อตัวขึ้นเป็นม่านน˺ารูปวงกลม แล้วโจมตีเข้าใส่ร่างของเซียนกระบี่ที่อยู่รอบๆกระโจมตีของเหล่าเซียนกระบี่นั้นไร้ผลอย่างฉับพลัน พวกเขาถูกซัดให้กระเด็นตกลงไปบนพื้น ร่างกายเปียกชุ่ม สภาพอเนจอนาถเป็นอย่างยิ่ง“ใครหน้าไหนจะมาขวางทางฉันได้!”ฉินเฉานึกถึงลิโป้ในศึกสามก๊ก จึงอดไม่ได้ที่จะแสร้งตะโกนขึ้นมาไม่ว่าจะพูดอะไรก็ต้องเสแสร้งเอาไว้ก่อน อย่าปล่อยให้โอกาสนั้
