ย่างยิ่ง “ใช้แค่สองนิ้วก็สามารถหยุดกระบี่กรงเล็บมังกรของบิดาได้แล้วเหรอ!”ฉินเฉาคิดในใจอย่างอดไม่ได้ จะโวยวายไปทำไม? แกอยู่ในขั้นเซียนปฐพีระดับสุดท้ายเท่านั้น ถึงจะมีพลังที่แข็งแกร่งมาตั้งแต่กำเนิดแต่มันก็ยังเทียบกับผู้ยิ่งใหญ่เซียนฟ้าระดับสุดท้ายไม่ได้อยู่ดีล้อเล่นอยู่หรือไง? ถ้าแกฟันฉันได้ แบบนั้นสิถึงจะน่าตกใจ“ข้าจะช่วยเจ้าเอง!”เซียนกระบี่มารคว้ากระบี่แปดสูญพุ่งเข้ามาด้านหลังฉินเฉา ก่อนที่จะฟันกระบี่แปดสูญเฉือนลำคอของฉินเฉาแต่ฉินเฉาไม่รีบร้อนเลยแม้แต่น้อย สองนิ้วที่ใช้คีบกระบี่กรงเล็บมังกรของถูหลง ได้ดึงให้ร่างของถูหลงเซมาทางด้านหลังฉินเฉาชิ้ง!กระบี่กรงเล็บมังกรที่ถูกฉินเฉาหนีบเอาไว้ถูกนำมาป้องกันกระบี่แปดสูญในทันทีตู้ม!พลังของกระบี่แปดสูญพลันแผ่ออกมาร่างของฉินเฉาหายไปอย่างกะทันหัน แต่พื้นใต้เท้าของเขาเริ่มมีรอยแตกร้าวอย่างต่อเนื่องบัดนี้พื้นหินเริ่มเกิดรอยร้าวขึ้นสีหน้าของถูหลงบิดเบี้ยวไปในทันที เห็นได้ชัดว่าพลังของกระบี่แปดสูญไม่ได้ทำให้เขารู้สึกดีขึ้นมาเลย“หน็อย! ไอ้เวร เจ้าจะโจมตีฝั่งไหนกันแน่!”ถูหลงหน้าซีด เขาอดทนต่อความเจ็บปวดแล้วก่นด่าออกมา“พลาดไปน่ะ………พลาดไป……….”เซียนกระบี่มารรีบเอ่ยขอโทษออกมาทันที“นี่สินะที่เขาเรียกว่า หมากัดกัน ขนเต็มปาก”ฉินเฉาที่ยืนมองอยู่อีกด้านหนึ่งกำลังหัวเราะออกมา“บัดซบ!”นางเซียนจื่ออีเห็นฉินเฉาหัวเราะออกมา เธอก็พลันรู้สึกแค้นใจ“จงหลงทางไปซะ!”เธอโบ
