่งรีบร้อน รอให้นายท่านฉินพูดออกมาก่อนดีกว่า”หญิงสาวในชุดดำอีกคนก้าวเดินออกมา สีหน้าของเธอดูสงบนิ่งดวงตาของเธอเปล่งประกายด้วยความฉลาดเฉลียว“ใครก็ทำร้ายนายท่านฉินไม่ได้หรอก”“หมอนั่นเคยแพ้หรือไง?”หญิงสาวที่สะพายกระบี่บนแผ่นหลังเบ้ปาก แล้วพูดขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ “ข้าเห็นเขาเป็นฝ่ายไปรังแกคนอื่นตลอด ฮึ่ม! ท่านป้านี่จริงๆ เลยทำไมถึงต้องให้ข้ามาอยู่ที่นี่ด้วยนะ? เจ้าฉินเฉาก็เหมือนกัน ทำงานได้ไม่กี่วันก็ทิ้งข้าไปซะแล้ว ข้าหาร่องรอยของเขาไม่เจอเลย………….”สาวสวยเหล่านี้กำลังยืนอยู่ในค่ายกลเคลื่อนย้ายคนพวกนี้คือคนของฉินเฉางั้นเหรอ?“ดูเหมือนว่าสหายฉินจะกำลังตกที่นั่งลำบากอยู่นะ”ผู้ชายที่ดูอ่อนโยนคนหนึ่งก้าวเดินออกมาอู๋ชิงเย่ตกตะลึงทันทีที่ได้เห็นเขาคนคนนี้ ไม่ใช่ว่าเป็นอดีตเจ้าสำนักของสำนักไท่ยี หานหยู่เจ๋อหรอกเหรอ?——————————–[1] ไหน˺าส้มสายชู (醋坛子) – คนขี้หึง
