“ฉันเนี่ยนะที่ต้องกลัวแก?”หลูเหม่ยจวนหัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้ “เจ้าหนู แกสำคัญตัวผิดเกินไปแล้ว แกคิดว่าแกเป็นใคร? แล้วคิดว่ากุ่ยหมู่คนนี้เป็นใคร? เจ้าสำนักของสำนักราชันย์ภูตผู้ยิ่งใหญ่อย่างฉันจะกลัวคนที่ไม่รู้จักที่ตายอย่างแกงั้นเหรอ?”เยี่ยมไปเลย เขานำจุดอ่อนของผู้หญิงคนนี้มาใช้ได้สำเร็จแล้ว!“ในเมื่อเป็นแบบนั้น ท่านกุ่ยหมู่จะกล้าเดิมพันกับฉันไหม?”ฉินเฉากล่าวเข้าประเด็น “นี่คือการเดิมพันครั้งยิ่งใหญ่”“เดิมพัน?”หลูเหม่ยจวนกระพริบตาเจ้าหมอนี่โง่หรือเปล่า?จะมาเดิมพันกับเธอเนี่ยนะ?“ใช่ เดิมพัน เดิมพันว่าระหว่างฉันกับพี่สาวคนนี้ ใครจะเป็นฝ่ายชนะ”ฉินเฉาชี้นิ้วไปยังหญิงสาวผู้มีไฝที่คาง แล้วกล่าวออกมาว่า “ถ้าพี่สาวคนนี้เป็นฝ่ายชนะ ฉันจะยอมทำตามสิ่งที่พวกท่านต้องการอยากจะฆ่าอยากจะฟันกันก็ตามใจ แต่ถ้าหากว่าฉันโชคดีเป็นฝ่ายชนะขึ้นมา ท่านกุ่ยหมู่ได้โปรดปล่อยผู้อาวุโสหนานกงด้วย”“ทำเพื่อผู้ชายคนนี้งั้นเหรอ?”หลูเหม่ยจวนหันหน้าไปมองคนที่ถูกจับอยู่ในฝ่ามือโลหิต หนานกงเหลียงผู้ที่สามารถตายอยู่ในกำมือของเธอได้ทุกเมื่อ จากนั้นเธอก็แสยะยิ้มมุมปาก“น่าสนใจ งั้นก็มาเดิมพันกัน”“ท่านกุ่ยหมู่จะรักษาคำพูดใช่ไหม?”“แกคิดว่าแกกำลังพูดอยู่กับใคร? สุภาพบุรุษพูดแล้วไม่คืนคำ หงจู๋ฆ่ามันซะ”“ค่ะ!”หงจู๋ หญิงสาวผู้มีไฝที่คางพยักหน้ารับคำสั่งด้วยดวงตาที่ส่องประกายวาวโรจน์อย่างโหดเหี้ยมหลูเหม่ยจวนได้ก้าวเท้าเข้ามาในกับดัก
