“อ๊ะ! นั่นมันวิชาลับของสำนักเฟิงสุ่ยนี่!”เซียงเหอที่เห็นภาพนั้น ร้องอุทานออกมาอย่างอดไม่ได้ “ดูเหมือนว่าผู้อาวุโสหนานกงจะลงมืออย่างเต็มกำลังแล้วสินะ”“วิชาลับของสำนักเฟิงสุ่ย?”อู๋ชิงเย่หันหน้าไปมอง ถึงแม้ว่าในสองวันนี้พวกเธอจะได้เรียนรู้วิชาการฝึกตนขั้นพื้นฐานของสำนักเฟิงสุ่ยมาบ้างแต่พวกเธอก็ไม่เคยสัมผัสกับวิชาลับของสำนักเฟิงสุ่ยมาก่อน“อืม”เซียงเหอพยักหน้า แล้วกล่าวออกมาด้วยสีหน้าเคร่งขรึมจริงจัง “ที่จริงแล้ววิชาคลื่นลมคำรามก็คือการดูดซับพลังทั้งหมดที่มีอยู่รอบตัวและนำมาเปลี่ยนเพื่อให้ตัวเองใช้ได้ชั่วคราว กระบวนท่านี้เป็นกระบวนท่าสังหารภายในครั้งเดียว แต่หลังจากที่ใช้กระบวนท่านี้ไปครั้งหนึ่งแล้วมันจะสร้างภาระให้แก่ผู้ใช้อย่างหนักหนาสาหัส ดูเหมือนว่าผู้อาวุโสหนานกงคิดที่จะลงมืออย่างสุดความสามารถแล้ว”ในระหว่างที่พูดคุยกันอยู่นั้น สายลมและก้อนเมฆบนท้องฟ้าของชั้นที่ 17 ก็พลันเปลี่ยนไป ทุกคนต่างรู้สึกได้ว่าเมฆสีดำทมิฬสามารถพุ่งลงมาทำลายกำแพงเมืองได้ปราณปีศาจและปราณอสูรที่ท่วมท้นอยู่ในหอคอยแห่งนี้ถูกดึงดูดให้มารวมตัวกันในร่างของหนานกงเหลียงทันใดนั้นพายุหมุนก็พลันก่อตัวขึ้นวังวนสีแดงปรากฏอยู่เหนือศีรษะของหนานกงเหลียง มันดูเหมือนกับดวงตาที่กำลังควบแน่นอย่างช้าๆนี่คือกระบวนท่าอันยิ่งใหญ่อย่างแท้จริง………….ที่จริงแล้วควรจะดูดซับพลังแห่งฟ้าดินเพื่อใช้วิชาคลื่นลมคำรามแต่เมื่อราชาปีศาจหนานกงเหลียง
