สำเร็จตั้งแต่นั้นมาลิลลี่ก็รู้สึกเจ็บปวดใจมาก เธอไม่เคยจ้องมองทั้งสองคนด้วยสายตาปกติเลยแม้แต่ครั้งเดียวเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมานี้ เธอชอบส่งอาหารรสเลิศ หรือไม่ก็รองเท้าหรือสิ่งของต่างๆ มาให้อู๋ชิงเย่แต่ทุกครั้งที่อู๋ชิงเย่กุมมือฉินเฉาด้วยความรักใคร่ ลิลลี่ก็จะรู้สึกเจ็บปวดใจยิ่งกว่าเดิมฉินเฉาสัมผัสได้เลยว่า ในอาหารกับรองเท้าเหล่านั้นมีความรักและความแค้นอยู่อย่างเต็มเปี่ยมประมาณว่า หากเป็นไปได้ ลิลลี่ก็จะต้องคิดหาทางวางยาพิษให้เขาอย่างแน่นอนและในไม่ช้า วันที่สำนักราชันย์ภูตบุกเข้ามาโจมตีสำนักเฟิงสุ่ยก็มาถึงในวันนี้ศิษย์ทุกคนในสำนักเฟิงสุ่ยต่างมีงานล้นมือกันหมดแม้แต่ศิษย์จากลานแยกก็ไม่ได้ว่างเว้น เมื่อถึงคราวที่จะต้องเผชิญหน้ากับการโจมตีของสำนักราชันย์ภูต ศิษย์แต่ละคนในสำนักเฟิงสุ่ยล้วนมีหน้าที่ในการปกป้องสำนักฉินเฉา อู๋ชิงเย่และคนอื่นๆ ได้ตามเซียงเหอมาปกป้องที่ตำแหน่งของสนามประลอง“นี่เป็นเรื่องที่สำคัญมากเลยสินะ”ฉินเฉากวาดสายตามองไปรอบๆ มีศิษย์ของสำนักเฟิงสุ่ยจำนวนมากมายยืนอยู่บนหน้าผา ซึ่งอยู่ติดกับหุบเขาเซียงเหอคือผู้นำของกลุ่มมือใหม่ ที่นี่อยู่ห่างไกลจากหอคอยทะลุฟ้าไปพอสมควร ถึงแม้ว่าจะมีอันตรายใดๆ เกิดขึ้น ที่นี่ก็จะไม่ได้รับผลกระทบในทันที“พวกเราอยู่ในจุดที่ค่อนข้างจะปลอดภัย เจ้าดูสิ อีกตั้งไกลกว่าจะไปถึงหอคอยทะลุฟ้า”“ถึงมันจะเป็นแบบนั้น แต่พวกเจ้าทั้งสองคนก็ไม่ต้องโจ่งแจ้งกันมาก