ขนาดนี้ก็ได้………….”ลิลลี่ชี้นิ้วไปที่มือของฉินเฉากับอู๋ชิงเย่ที่กำลังประสานกันอยู่หากจะจับมือกัน แค่ดึงนิ้วมาสักนิ้วก็ได้พอเห็นผู้ชายสองคนทำแบบนี้………..มันทำให้เธอนึกอยากจะทำร้ายคนขึ้นมาจริงๆ!“พี่ชายจับมือข้าแบบนี้มาตั้งแต่เด็ก…………”อู๋ชิงเย่กระพริบดวงตากลมโตปริบๆ แล้วกล่าวออกมาด้วยท่าทีไร้เดียงสา “ข้ารู้สึกอบอุ่นมากเลย………”ลิลลี่พูดอะไรไม่ออก เธอได้แต่ร้องไห้อยู่เงียบๆ ภายในใจฝ่ายเซียงเหอที่อยู่ใกล้ๆ นั้นเอ่ยปลอบใจเธอสองสามคำจากนั้นเธอก็หันมาพูดกับอู๋ชิงเย่ว่า “ที่จริงแล้วความรักแบบนี้ก็ค่อนข้างน่ารักมากทีเดียว หลังจากนี้พวกเจ้าสองคนวางแผนที่จะมีลูกกันหรือไม่?”อู๋ชิงเย่หน้าแดงก˹าในทันทีแต่ฉินเฉานั้นหน้าดำคล˺าไปแล้ว“หากมันเป็นไปได้ ข้าก็อยากจะมีเหมือนกัน……….”“แล้วที่พวกเจ้าไม่มีลูกหลานสืบสกุลให้กับตระกูลเช่นนี้ คนในบ้านจะไม่ตำหนิเอาหรอกเหรอ?”“………นั่นคือเหตุผลที่พวกข้าหนีออกมาฝึกตนยังไงล่ะ”“ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง พวกเจ้าทั้งคู่หนีตามกันมาฝึกตนสินะ?ช่างน่าอิจฉาจริงๆ ………..งั้นนี่คือคำถามสุดท้าย………….”ศิษย์ผู้ฝึกตนหญิงคนนี้ ที่แท้จิตใจของเธอก็เป็นสาววายนี่เอง“พวกเจ้าสองคน…………ใครอยู่ข้างบน ใครอยู่ข้างล่างงั้นเหรอ………..”เชี่ย ถึงกับถามเรื่องรุกเรื่องรับเลยเหรอ!ฉินเฉานึกอยากจะถีบเซียงเหอ ผู้ที่มีจิตวิญญาณแห่งการซุบซิบนินทาอันเร่าร้อนคนนี้ ลงไปจากหน้าผาจริงๆดูเหมือนว่าผู้หญิงทุกคน ไม่ว่าจะเป็น
