ข้า”อู๋ชิงเย่ยักไหล่ “ข้ามีหน้าที่ยั่วโมโหพวกเขาเท่านั้น ส่วนที่เหลือผู้ชายอย่างเจ้าควรจะเป็นคนคิด”“เชี่ย ฉันขอดูถูกเธอแทนเทพเจ้าทุกองค์!”ฉินเฉาอยากจะชูนิ้วกลางขึ้นมาจริงๆถึงแม้ว่าทั้งคู่จะแอบทะเลาะกัน แต่สีหน้านั้นนิ่งงันไม่แสดงความรู้สึก ทำแค่เพียงเดินตามฉางเฟิงไปที่ห้องเท่านั้นลานแยกแห่งนี้ไม่ได้มีขนาดเล็กๆ เลย ดูเหมือนว่าจะมีศิษย์จำนวนมากมายอาศัยอยู่ที่นี่ฉางเฟิงพาทั้งสองคนเลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวาไปประมาณ 7 – 8 รอบ ในที่สุดก็มาถึงหน้าห้องห้องหนึ่ง“ที่นี่คือห้องของพวกเจ้า เข้าไปสิ”ฉางเฟิงชี้นิ้วออกไป แล้วกล่าวขึ้นมา“หวังว่าห้องในคราวนี้จะทำให้ข้ารู้สึกประหลาดใจได้อีกครั้งนะ”อู๋ชิงเย่กล่าวออกมา พลางยื่นมือข้างหนึ่งไปเปิดประตูหน้าห้องและพบว่าภายในห้องมีศิษย์จำนวนมากมายยืนเรียงกันอยู่อย่างน่าเกรงขามแต่ละคนทำสีหน้าดุดัน แย้มยิ้มชั่วร้ายที่มุมปาก ในขณะที่จ้องมองฉินเฉากับอู๋ชิงเย่อย่างไม่วางตาส่วนฉางเฟิงที่อยู่ด้านหลังนั้นยื่นมือมาผลักทั้งสองคนให้เข้าไปในห้อง ก่อนที่จะปิดประตู“พะ พวกเจ้าคิดจะทำอะไร!”อู๋ชิงเย่แสร้งตะโกนออกมาด้วยความตื่นตระหนกยัยนี่จะแสดงละครเก่งเกินไปแล้ว!“หึๆ …….”ฉางเฟิงกำหมัดแน่น พร้อมทั้งปลดปล่อยพลังลมปราณออกมาจากร่างกายขั้นกายทองคำชั้นที่เก้า ถือว่าเป็นยอดฝีมือคนหนึ่งพลังอันรุนแรงได้แผ่ออกมาปกคลุมไปทั่วห้องทันที“พวกเจ้า……..มีศิษย์พี่เซียงเหอคอยหนุนหลัง………แล้วคิดว่าตัวเอ
