มขังนับว่าเบากว่าเห็นๆ!เมื่อเห็นว่าศิษย์เหล่านี้ต่างพากันวิ่งหนีออกไปจนไม่เหลือแม้แต่คนเดียว อู๋ชิงเย่ก็หันมามองเซียงเหอด้วยความประหลาดใจ“ศิษย์พี่เซียงเหอ ท่านกลับมาได้ยังไง?”“นั่นก็เพราะว่าข้าชอบน้องฉินซานน่ะสิ”แต่ไม่คาดคิดเลยว่าเซียงเหอจะเดินเข้ามา แล้วส่งยิ้มให้อู๋ชิงเย่“มาเป็นผู้ชายของข้าไม่ดีกว่าเหรอ?”“เอ่อ……….”อู๋ชิงเย่ชาวาบไปทั่วทั้งร่างกาย หยดเหงื่อเย็นๆ พลันไหลออกมา“ฮ่าๆๆๆ ………”และแล้วฉินเฉาก็หัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้“………..”อู๋ชิงเย่จึงเข้าใจบางอย่างขึ้นมาในทันที“นี่เป็นฝีมือของเจ้าใช่ไหม!”“ฮ่าๆๆ! ดูท่าทางของเธอเข้าสิ จะคลาสสิคเกินไปแล้ว ฉันน่าจะหยิบโทรศัพท์มือถือมาถ่ายรูปเก็บเอาไว้!”ฉินเฉายกมือขึ้นมาลูบท้องตัวเอง แล้วพยายามสงบสติอารมณ์เท่าที่จะทำได้“ให้ตายเถอะ……..แล้วนั่นเจ้าใช้วิชาอะไรกันแน่?”“วิชาภาพลวงตา มันเป็นแค่วิชาภาพลวงตาเท่านั้น”ฉินเฉากล่าวออกมา แล้วดีดนิ้ว เซียงเหอที่กำลังส่งยิ้มให้อู๋ชิงเย่ก็กลายเป็นอากาศ หายไปอย่างไร้ร่องรอยทันที“เจ้าพวกนี้สั่งสอนตรงๆ ไม่ได้หรอก ฉันเลยคิดว่าถ้าใช้วิชาภาพลวงตาจะสะดวกกว่า แต่ไม่คิดเลยว่ามันจะได้ผลมากขนาดนี้”ฉินเฉากล่าวอธิบาย“ฮึ่ม เจ้าไม่บอกข้าล่วงหน้าบ้างเลย ให้ตายสิ!”“เอ่อ ตอนที่เธอไปยั่วโมโหพวกนั้น เธอก็ไม่ได้บอกฉันล่วงหน้าเหมือนกันนั่นแหละ เท่านี้พวกเราก็หายกันแล้ว”“เฮ้ๆๆ ข้าเป็นผู้หญิงนะ เจ้าปล่อยข้าไปบ้างก็ได้!”“ตอนนี้เธอเป็
