วหน้ามาเล่นไพ่กระจอกกัน!”เตี๋ยอู่รีบกล่าวตกลงอย่างรวดเร็วหลังจากที่ขอให้หนานกงเหลียงช่วยสลายม่านพลังของหอคอยสกัดกลั่นมารออกไปก่อน ฉินเฉากับอู๋ชิงเย่ก็ใช้พลังห้วงอวกาศของแมงมุมพิษเก้าเร้นลับเดินทางกลับไปยังห้องเก็บฟืนในทันทีภายในห้องเก็บฟืนแห่งนี้ทั้งแห้งและเหม็นอับมากฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะคิดถึงบ้านหลังเล็กๆ ของตัวเองเฮ้อ เขาไม่ได้นอนหลับสบายๆ อยู่ที่บ้านมานานแค่ไหนแล้วนะ?“เจ้ากำลังคิดอะไรอยู่?”อู๋ชิงเย่กำลังนั่งอยู่บนกองฟืน เมื่อเห็นว่าฉินเฉาดูเหม่อลอยไปเล็กน้อย เธอจึงเอ่ยถามขึ้นมาด้วยความสงสัย“ไม่มีอะไรหรอก………ฉันก็แค่คิดถึงผ้าห่มนุ่มๆ ที่บ้านเท่านั้น”ฉินเฉาพูด พลางถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่“ฮิๆ ข้าก็อยู่ที่นี่กับเจ้าด้วยไม่ใช่หรือไง? มีหยกที่หอมหวนและอบอุ่นอยู่ในอ้อมกอดแท้ๆ เจ้ายังจะคิดถึงผ้าห่มของเจ้าอีกเหรอ?”อู๋ชิงเย่กล่าวออกมา ก่อนที่จะทรุดตัวลงไปนั่งอยู่ในอ้อมแขนของฉินเฉาอย่างใกล้ชิดเธอรู้สึกอิจฉาความรักของเตี๋ยอู่กับหนานกงเหลียงในวันนี้มากเหลือเกินเพราะเหตุนั้น คืนนี้เธอถึงอดไม่ได้ที่จะเป็นฝ่ายเริ่มเข้าหา“เชี่ย……….เธอเปลี่ยนร่างกลับไปเป็นผู้หญิงก่อนเถอะ แล้วค่อยมาคุยกัน”ก็ตอนนี้เขากำลังโอบกอดหนุ่มน้อยฉินซานอยู่น่ะสิ…………ฉินเฉาไม่ได้รู้สึกถึงหยกที่หอมหวนและอบอุ่นในอ้อมกอดอะไรนั่นเลยเขารู้สึกเหมือนกำลังถูกหลอกอยู่เท่านั้น…………“ฮิๆ ……ก็ได้”อู๋ชิงเย่หันหน้ามองไปรอบๆ เมื่อเห็นว่าไม่มีใคร
