กิดขึ้นคนที่ไม่มีดวงวิญญาณจะสามารถรักคนอื่นได้ไหม?จะสามารถเกลียดชังคนอื่นได้ไหม?อย่างไรก็ตาม ฉินเฉาไม่เคยเห็นซีอารมณ์แปรปรวนเลยแม้แต่ครั้งเดียวท่าทีที่เธอมีต่อหลี่ไป๋ซานก็ดูเฉยชามากแต่สถานการณ์ของหลิวอิงนั้นแตกต่างกันออกไปเธอคือมนุษย์ที่ถูกสร้างขึ้นมา ความชอบหรือความเกลียดนั้นเหมือนกับการทำงานของโปรแกรมมากกว่ายิ่งไปกว่านั้น ถึงแม้ว่าหลิวอิงจะไม่มีดวงวิญญาณ แต่เธอก็ยังมีวิญญาณของสุนัขปีศาจเก้าเร้นลับอยู่ภายในร่างกายเพราะเหตุนั้นสถานะของเธอจึงค่อนข้างแปลกแต่ภายในร่างกายของเตี๋ยอู่นั้นยังคงมีวิญญาณชีวิตอยู่บ้าง ไม่รู้ว่าเธอจะเป็นยังไงในอนาคต………..“ทำไมล่ะ…….เจ้าไม่รักข้าแล้วเหรอ? เจ้าเริ่มเกลียดข้าแล้วเหรอ?”หนานกงเหลียงกล่าวขอโทษซ˺าแล้วซ˺าเล่า “ข้ารู้ว่าข้ามันเลว ข้าถูกจิตมารเข้าครอบงำ และยังทำเรื่องไม่ดีต่อเจ้า………….ข้ามันไม่ดีเองข้าขอโทษนะ เจ้าอยากให้ข้าทำอะไรข้าก็จะยอม เจ้าจะตีข้าก็ได้ จะใช้มีดมาแทงข้าก็ได้………..ขอเพียงแค่เจ้าให้อภัยข้าก็พอแล้ว…………”ตอนนี้หนานกงเหลียงมีท่าทีเหมือนกับราชาปีศาจที่ไหน? เขาดูเหมือนกับผู้ชายตัวเล็กๆ ที่กำลังร้องขอให้ภรรยาให้อภัยแต่ว่านี่ก็คือด้านที่แสนน่ารักของเขา“ข้าไม่ได้โกรธเจ้าเลย……….”เตี๋ยอู่จ้องมองหนานกงเหลียงด้วยความแปลกใจ “ทำไมเจ้าถึงต้องมาขอโทษข้าด้วยล่ะ?”
