ขึ้นมานั่ง เธอรู้สึกได้เพียงแค่ความว่างเปล่าในใจ“ทำไม…….ข้าถึงยังมีชีวิตอยู่………ทำไม………..ข้ารู้สึกแปลกๆแบบนี้………”เธอก้มหน้ามองมือทั้งสองข้างของเธอ “ทำไม…….ข้าถึงได้รู้สึกว่ามันไม่จริง………”“ไม่เป็นไรหรอก ขอแค่เจ้ายังมีชีวิตอยู่ก็ดีแล้ว แค่มีชีวิตอยู่ก็พอแล้ว………..เจ้าจะได้อยู่เคียงข้างข้าตลอดไป พวกเราจะได้อยู่ด้วยกันตลอดไปยังไงล่ะ………….”“อะ อืม…….”เมื่อเตี๋ยอู่ไม่มีวิญญาณ ความรักในหัวใจที่มีต่อหนานกงเหลียงจึงเบาบางลงไปมากแต่จากความทรงจำของเธอ ดูเหมือนว่าผู้ชายคนนี้จะเป็นคนที่เธอรักเธอยังสามารถดีใจ เสียใจ หัวเราะ และร้องไห้ออกมาได้…………แต่ว่าความรักคืออะไร?ความรักจะรู้สึกแบบไหน………“เจ้าเป็นอะไรไป? เตี๋ยอู่ ทำไมเจ้าถึงดูเฉยชาแบบนี้ล่ะ?”หนานกงเหลียงรู้สึกประหลาดใจขึ้นมา เขาโอบกอดร่างอันบอบบางของเตี๋ยอู่ แล้วเอ่ยถามออกมาว่า “ข้าคือหนานกงเหลียงไง ข้ากลับมาเป็นปกติแล้วนะ ข้าไม่ใช่ราชาปีศาจอีกต่อไปแล้ว พวกเราสามารถอยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิตได้แล้ว”“ข้ารู้…….”เตี๋ยอู่พยักหน้า “แต่ไม่รู้ทำไม…….ทั้งๆ ที่ข้าคิดว่าดีแล้ว แต่ข้ากลับไม่มีความรู้สึกอื่นเลย………..”ดูเหมือนว่าถึงจะไร้จิตสามวิญญาณ มันก็ไม่ส่งผลกระทบอะไรต่อเจ็ดวิญญาณเพื่อเป็นการเปรียบเทียบ จิตสามวิญญาณก็เหมือนกับสมองของมนุษย์ เมื่อส่งสัญญาณผ่านสมองก็จะสามารถสะท้อนความรู้สึกต่างๆในแต่ละส่วนของร่างกายออกมาได้เมื่อไม่มีดวงวิญญาณ สิ่งเหล่านี้ก็จะไม่เ
