้มร่างกายเอาไว้อย่างแน่นหนาท้ายที่สุดแล้วเธอก็เป็นผู้หญิงในยุคโบราณ การสวมเสื้อผ้าอาภรณ์ก็ยังคงรักษาความเป็นศักดินาเอาไว้และในตอนนี้มันก็ช่วยได้มากทีเดียวฝ่ายฉินเฉาก็แสร้งทำเป็นถอดเสื้อคลุมออกไปเช่นกัน ถึงแม้ว่าเขาจะสวมเสื้อคลุมทวีคูณเอาไว้ แต่เขาได้ใช้ความสามารถของฮ่วนในการสร้างภาพลวงตา ทำให้คนอื่นคิดว่าเขาถอดเสื้อคลุมออกไปแล้วในไม่ช้า ทั้งสองคนก็อยู่ในชุดนักพรตเต๋าสีขาวของลานแยกแห่งนี้อาภรณ์สีขาวดังกล่าวนี้ทำให้พวกเขาดูสะอาดสะอ้านและสง่างามหลังจากที่ทั้งสองคนเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้ว กลิ่นอายของเซียนก็แผ่ออกมา“เหอะ ไปผ่าฟืนที่อยู่ในสวนด้านหลังให้หมด จากนั้นก็ไปเติมน˺าลงในอ่างน˺าในบ้านให้เต็ม หากวันนี้ยังทำไม่เสร็จ ตอนกลางคืนพวกเจ้าก็ไปนอนในห้องเก็บฟืนกันซะ”จากนั้นฉางเฟิงก็หันหลังและเดินจากไป“ศิษย์พี่ฉางเฟิง!”อู๋ชิงเย่รีบกล่าวออกมาอย่างรวดเร็ว “ท่านยังไม่ได้ให้เคล็ดวิชาการฝึกตนแก่พวกเราเลยนะครับ”“เคล็ดวิชาการฝึกตน?”ฉางเฟิงกล่าวเย้ยหยัน “พวกเจ้าคิดอะไรกันอยู่? มาได้แค่วันแรกก็คิดอยากจะฝึกตนกันแล้วเรอะ? ไปผ่าฟืน เติมน˺าสักหนึ่งปีก่อนเถอะแล้วค่อยมาพูดถึงมัน เมื่อมีคนใหม่เข้ามา พวกเจ้าก็จะได้พักผ่อนกันแล้ว”จากนั้นเขาก็หันหน้าหนี แล้วเดินจากไปศิษย์คนอื่นๆ ส่งสายตาแสดงความเห็นใจให้กับพวกเขา จากนั้นก็แยกย้ายออกไปด้วยเช่นกัน“เชี่ย เข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่า? ที่จริงแล้วให้เข้ามาทำงานใช่ไหม!”
