ดกันอีกที เด็กกลุ่มนี้พูดถูก เส้นทางสู่การเป็นเซียนไม่ใช่เส้นทางสู่การเป็นภูตผี พวกเจ้าจงกลับไปไตร่ตรองให้ดีเสียก่อนเถอะ”เมื่อหลิวกงกล่าวเช่นนี้ เหล่าเด็กหนุ่มเด็กสาวก็ไม่กล้าพูดอะไรออกมาฝ่ายฉินเฉานั้นได้แต่นิ่งเงียบแม่เจ้า โชคดีที่เขาเลือกที่จะถอนตัวไม่คิดเลยว่าสำนักเฟิงสุ่ยจะวางกับดักทางความคิดแบบนี้……………รู้สึกเจ็บปวดชะมัดแต่ผ่านไปได้อย่างราบรื่นก็ดีแล้วศิษย์หญิงคนหนึ่งเดินมาจากหน้าหอคอย แล้วเริ่มทยอยพาศิษย์ที่ถูกตัดสิทธิ์เหล่านั้นออกไปฝ่ายหลิวกงหันหน้ามากล่าวแสดงความยินดีกับพวกฉินเฉา“ขอต้อนรับพวกเจ้าสู่การเป็นหนึ่งเดียวกับสำนักเฟิงสุ่ย ศิษย์น้องทั้งหลาย ข้าเชื่อว่าพวกเจ้าจะต้องสำเร็จในเส้นทางสู่การเป็นเซียนได้อย่างแน่นอน”“ยะ เยี่ยมไปเลย………”ลิลลี่จับมือทั้งสองข้างของอู๋ชิงเย่เอาไว้แน่น แล้วกระโดดไปรอบๆอย่างร่าเริง “ในที่สุดลิลลี่ผู้นี้ก็จะได้กลายเป็นเซียน ตอนนี้ข้าเป็นศิษย์ของสำนักเฟิงสุ่ยอย่างเป็นทางการแล้ว!”“โอ้ พวกเจ้ามากับข้าก่อนเถอะ เพื่อที่จะได้กลายเป็นศิษย์อย่างเป็นทางการ ข้าจะต้องพาพวกเจ้าเข้าสู่ขั้นตอนสุดท้าย”สิ้นเสียง เมฆสีขาวก็ปรากฏอยู่ใต้ฝ่าเท้าของเขาอีกครั้งฉินเฉาและคนอื่นๆ มองหน้ากัน ก่อนที่จะกระโดดขึ้นไปยืน“ไม่คิดเลย……..ในที่สุดพวกเราก็ผ่านการทดสอบที่เหมือนละครงิ้วแบบนี้มาได้………..”ดูเหมือนว่าอู๋ชิงเย่จะเหนื่อยไปจนถึงจิตวิญญาณ เธอทรุดตัวนั่งลงบนก้อนเมฆขาว และเอนหลัง
