พิงขาของฉินเฉา พลางกล่าวออกมาว่า“ข้ามากับเจ้าคราวนี้นับว่าไม่เสียเปล่าจริงๆ”“ฉันเองก็ไม่คิดว่าจะได้เจอเรื่องราวมากมายขนาดนี้เหมือนกัน”ฉินเฉาลูบเส้นผมสลวยของอู๋ชิงเย่ “ลำบากเธอแล้ว ถ้าไม่มีเธออยู่ด้วย ฉันก็คงจะทำเรื่องนี้ให้สำเร็จไม่ได้”“ฮึ่ม รู้อย่างนี้แล้วก็มานวดไหล่นวดขาให้ข้าซะสิ ข้าเหนื่อยจะตายอยู่แล้ว”อู๋ชิงเย่ทำหน้ามุ่ยกล่าวออกมา“เอ่อ……….รอให้ผ่านเรื่องนี้ไปได้ก่อนนะ……….ฉันจะเป็นคนนวดให้เธอเอง…………รับรองเลยว่าเธอจะได้สบายไปทั่วทั้งตัว…………”ฉินเฉากล่าวด้วยความชั่วร้ายอยู่ส่วนหนึ่ง“ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเจ้าสองพี่น้อง……..มันช่างดีจริงๆ…………”ลิลลี่จ้องมองฉินเฉาและอู๋ชิงเย่ที่อยู่ด้วยกัน พลางกล่าวขึ้นมาด้วยความอิจฉา“หากฉินซานติดข้าขนาดนั้นบ้างก็คงจะดี……..”อู๋ชิงเย่แทบจะสำลักลมหายใจจนตายเธอส่งสายตาขอความช่วยเหลือไปยังฉินเฉาเธอรู้สึกอนาถใจและเจ็บปวดไปหมดแล้วแต่ฉินเฉากลับพูดออกมาพร้อมรอยยิ้มว่า“โอ้ ลิลลี่ น้องชายของฉันจะต้องมาขอร้องเธอทีหลังแน่นอน”“เชี่ย!”อู๋ชิงเย่อดไม่ได้ที่จะส่งกระแสจิตไปต่อว่าฉินเฉาด้วยความโกรธ“เจ้ามีจิตสำนึกบ้างไหม………….เจ้าถึงกับขายข้าอย่างไร้ความปรานีเชียวเหรอ…………..”“ตอนนี้เธอยังไม่ให้ฉันเห็นใบหน้าที่แท้จริงของเธอเลย พวกเราสองคนไม่ได้เป็นพวกเดียวกันจริงๆ สักหน่อย”“เจ้าอยากเห็นเหรอ…….”อู๋ชิงเย่กระพริบตา“แน่นอนสิ…………มีใครบ้างที่ไม่รู้ว่าภรรยาของตัวเองหน้าตาเป็นแบบไห