มีคนเคยกล่าวเอาไว้ว่า ในบางครั้งคุณจะไม่รู้จักหวงแหนสิ่งที่คุณมีแต่คุณจะมารับรู้ว่าของสิ่งนั้นมีค่ามากเพียงใดในตอนที่คุณสูญเสียมันไปแล้วหลายคนเข้าใจในความเป็นจริงนี้ แต่กลับไม่เคยเข้าใจว่าความรู้สึกนั้นเป็นยังไงในตอนนี้ หนานกงเหลียงกำลังรู้สึกเจ็บปวดอย่างถึงที่สุดความเจ็บปวด ความโกรธแค้น และความโศกเศร้าที่บาดลึกลงสู่กลางใจ ได้ทำให้ช่วงเวลาแห่งความเจ็บปวดย้อนกลับมาอีกครั้ง“เตี๋ยอู่………”แสงสีแดงในดวงตาของหนานกงเหลียงได้หายไปแล้ว แต่ในตอนนี้ทุกสิ่งทุกอย่างนั้นสายเกินไปแล้วอีกไม่นานลมหายใจของอสูรผีเสื้อก็จะดับลงไปร่างกายของเธอถูกทะลวงเข้าอย่างจัง แม้ว่าฉินเฉาจะใช้เม็ดยาเก้าสิบเก้าฟ้าดินมากมายขนาดไหนก็ไม่อาจช่วยชีวิตเธอเอาไว้ได้ถึงแม้ว่าจะให้ถังถังลงมาบนโลกมนุษย์ เธอก็ไม่สามารถใช้วิชาฟื้นคืนชีพได้สำเร็จสาเหตุที่ถังถังสามารถฟื้นคืนชีพให้ถานไห่ได้ในตอนนั้น เป็นเพราะถึงแม้ว่าร่างกายของถานไห่จะสูญสิ้นไปแล้ว แต่วิญญาณของเขาก็ยังคงอยู่ในสภาพสมบูรณ์ เพียงแค่ถูกจองจำอยู่ภายในร่างกายที่แห้งเหี่ยวเท่านั้นแต่วิญญาณของอสูรผีเสื้อสาวตนนี้ได้ถูกฝ่ามือของหนานกงเหลียงทะลวงไปด้วยการแก้ไขดวงวิญญาณ…………แม้แต่ผู้ที่สืบทอดพลังเทพก็ไม่สามารถทำได้เรื่องทั้งหมดนี้ล้วนเป็นชะตากรรมชะตากรรมที่ยากจะฝ่าฝืนเขาก็ชอบที่จะท้าทายมัน และเดินไปตามเส้นทางของตัวเองแต่สำหรับชะตากรรมของคนอื่นนั้น แม้ว่าฉินเฉาจะมีใจสู้ แต่เรี่ยว
